บทที่ 70 นี่คือเถ้าแก่คนใหม่

สีหน้าของผู้คนทั้งออฟฟิศที่มองมายังหยินเมิ่งหลานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอคือเด็กใหม่ แต่เป็นเด็กใหม่ที่ไม่มีใครกล้าแหยม แน่นอนว่าสายตาที่พวกเขามองหลินชวนก็ยิ่งเปลี่ยนไปเช่นกัน

คนที่ดูออกย่อมดูออก การที่หยินเมิ่งหลานได้สัญญาฉบับนั้นมาครอง ส่วนใหญ่ก็คงเป็นเพราะคุณชายท่านนี้นั่นแหละ

ไม่อย่างนั้น เด็กใหม่ที่หน้าตาได้คะแนนแค่ประมาณ 8 คะแนนแถมยังไม่มีความสามารถพิเศษอะไรโดดเด่นอย่างหยินเมิ่งหลาน อย่างมากก็ได้แค่สัญญาระดับ B เท่านั้นแหละ

ก่อนหน้านี้ตอนที่หยินเมิ่งหลานเพิ่งเดินเข้ามา พอเห็นเธอควงแขนผู้ชายมาด้วยความสนิทสนม ทุกคนก็แอบคิดในใจว่า ผู้หญิงคนนี้ช่างไม่รู้จักกาลเทศะเอาซะเลย เพิ่งมาทำงานวันแรกก็พาผู้ชายมาด้วย สงสัยคงไม่อยากดังแล้วล่ะมั้ง

สำหรับอาชีพสตรีมเมอร์สาว การมีผู้ชายถือเป็นข้อห้ามร้ายแรง ต่อให้มีก็ต้องปิดบังซ่อนเร้นเอาไว้ให้มิดชิด

สตรีมเมอร์สาวที่มีแฟนหรือมีสามีแล้วแต่ยังดังเปรี้ยงปร้างได้ก็ใช่ว่าจะไม่มี แต่ก็นับหัวได้เลยว่ามีน้อยยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก

แต่ตอนนี้ทุกคนเพิ่งจะเข้าใจ ว่าแบบนี้ต่างหากถึงจะเรียกว่าฉลาด รู้จักมองให้ออกว่าคนข้างกายนี่แหละคือสิ่งสำคัญที่สุด

สายตาที่ซูเย่ว์เฉิงมองหลินชวนก็ยิ่งแฝงความสนใจใคร่รู้มากขึ้นไปอีก

ซูเย่ว์เฉิง: ค่าความประทับใจ +5

หลิ่วเยียนเอ๋อร์เองก็พอจะเดาได้ว่าน่าจะเป็นเพราะหลินชวน พอนึกถึงความเป็นไปได้นี้ เธอก็รู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านขึ้นมาทันที

ท้ายที่สุดแล้ว ตอนแรกเธอกับหยินเมิ่งหลานก็มีจุดสตาร์ตอยู่ที่เส้นเดียวกัน เผลอๆ เธออาจจะนำหน้าอยู่ก้าวหนึ่งด้วยซ้ำ เพราะวันนั้นเธอเป็นคนเสนอตัวช่วยขับรถให้หลินชวนก่อนหยินเมิ่งหลานเสียอีก

แต่ทว่าตอนนี้ นอกจากกระเป๋าใบเดียว เธอกลับไม่ได้อะไรเลย ในขณะที่หยินเมิ่งหลานกลับชิงความได้เปรียบ คว้าสัญญาระดับ S ไปครองเสียแล้ว?

เธอได้แต่หวังว่าความจริงจะไม่ใช่อย่างที่คิด หวังว่าจะมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ เธอคงทำใจยอมรับไม่ได้จริงๆ

เซ็นสัญญาเสร็จ หยินเมิ่งหลานก็กลับมาควงแขนหลินชวนอีกครั้ง "คุณชายคะ คุณคิดว่าฉันควรจะสตรีมแนวไหนดีคะ? ถ้าฉันแต่งตัวเซ็กซี่ คุณจะรังเกียจไหมคะ?"

"ผมไม่รังเกียจหรอก การแต่งตัวมันเป็นสิทธิเสรีภาพของคุณ ขอแค่ไม่ผิดกฎของแพลตฟอร์มก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่พวกการจงใจทำตัวคลุมเครืออ่อยตกผู้ชายน่ะ ไม่จำเป็นต้องทำหรอกนะ" หลินชวนตอบ

"ตกลงค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว" หยินเมิ่งหลานเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าหลินชวนไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนตัวจริง ไม่อย่างนั้น ผู้ชายที่ไหนจะชอบให้ผู้หญิงของตัวเองแต่งตัวโป๊ๆ แต่ในเมื่อเธอถือว่าเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว เธอก็ไม่ควรไปทำตัวคลุมเครือกับคนอื่น

ซึ่งเรื่องนี้ก็ตรงกับที่เธอคาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรก การไม่ทำตัวคลุมเครืออาจจะทำให้สูญเสียสายเปย์ไปบ้าง แต่คนเราก็ต้องรู้จักได้อย่างเสียอย่าง เธอรู้ดีแก่ใจว่า หลินชวนนี่แหละคือหลักประกันก้อนใหญ่ที่สุดของเธอ

ถ้าเสียหลินชวนไป ก็เท่ากับสูญเสียทุกอย่าง แต่ถ้าเสียสายเปย์ไปไม่กี่คน เธอก็ยังคงมีหลินชวนอยู่ดี

ว่านจือที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ก็แอบจดจำเอาไว้ในใจ และเริ่มวางแผนเส้นทางในอนาคตให้หยินเมิ่งหลานคร่าวๆ แล้ว

การไม่ให้สตรีมเมอร์สาวทำตัวคลุมเครือ ถือเป็นการสูญเสียรายได้ก้อนโตเลยทีเดียว แต่ก็ไม่เป็นไร ในเมื่อเถ้าแก่สั่งมายังไง ก็ต้องทำตามนั้นแหละ

ว่านจือเอ่ยขึ้น "คุณชายหลินคะ เดี๋ยวพวกเรากำลังจะมีการประชุมกัน พอดีเลยที่คุณชายอยู่ที่นี่ คุณชายช่วยเป็นประธานการประชุมให้หน่อยได้ไหมคะ?"

หลินชวนส่ายหน้า "ผมไม่ค่อยรู้เรื่องการสตรีม แถมยิ่งไม่รู้เรื่องการบริหารจัดการกิลด์ด้วย คุณจัดการตามสบายเลย ไม่ต้องสนใจผมหรอก"

ว่านจือแย้ง "แบบนั้นได้ยังไงล่ะคะ เอาอย่างนี้ดีไหมคะ คุณชายแค่ไปนั่งที่ตำแหน่งประธานก็พอ ไม่ต้องพูดอะไรเลย ให้พวกเรารายงานผลการดำเนินงานให้ฟังก็พอค่ะ"

หลินชวนเห็นสีหน้าลำบากใจของว่านจือ ก็เดาว่าถ้าเขาไม่ยอมไปนั่งที่ตำแหน่งประธาน การประชุมนี้ก็คงเริ่มไม่ได้แน่ๆ ลองไปนั่งฟังเพื่อทำความเข้าใจระบบการทำงานของกิลด์ตัวเองดูหน่อยก็คงไม่เสียหายอะไร เขาจึงตอบตกลง "ก็ได้ครับ"

ว่านจือถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบต้อนทุกคนเข้าไปในห้องประชุมทันที รอจนทุกคนนั่งประจำที่เรียบร้อย เธอถึงได้เชิญหลินชวนเข้าไป เลื่อนเก้าอี้ออก แล้วเชิญให้เขานั่งลงที่ตำแหน่งประธาน

ส่วนหยินเมิ่งหลานถูกจัดให้นั่งอยู่ทางซ้ายมือของเขา และว่านจือเองก็นั่งอยู่ทางขวามือของหลินชวน

หลิ่วเยียนเอ๋อร์ ซูเย่ว์เฉิง และคนอื่นๆ ที่เห็นเหตุการณ์นี้ ก็ยิ่งตกตะลึงหนักกว่าเดิม การที่ว่านจือทำตัวนอบน้อมเกรงใจหลินชวนเพราะเขารวยล้นฟ้า มันก็ยังพอเข้าใจได้ แต่การให้มานั่งที่ตำแหน่งประธานเนี่ย มันเกินความเข้าใจไปมากแล้ว ท้ายที่สุดนี่มันคือการประชุมภายในของกิลด์นะ

ว่านจือเอ่ยแนะนำ "ก่อนอื่น ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักนะคะ ท่านนี้คือคุณชายหลินชวน เป็นเถ้าแก่คนใหม่ของพวกเราค่ะ"

เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งห้องประชุม ทุกคนต่างพากันปรบมือต้อนรับพร้อมกับแสดงสีหน้าประหลาดใจ เลขานุการสาวคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา "ประธานว่านคะ กิลด์ชุยช่านของเราไม่ได้สังกัดอยู่กับซินซื่อเจี้ย มีเดีย เหรอคะ การที่คุณชายหลินกลายมาเป็นเถ้าแก่คนใหม่ หมายความว่ากิลด์ชุยช่านของเราแยกตัวออกมาแล้วเหรอคะ?"

คำถามนี้ก็ตรงกับความสงสัยของใครหลายคนในที่ประชุม เพราะกิลด์ชุยช่านไม่เคยมีตำแหน่งเถ้าแก่มาก่อน

ว่านจืออธิบาย "ไม่ใช่เถ้าแก่ของกิลด์ชุยช่านค่ะ แต่เป็นเถ้าแก่คนใหม่ของซินซื่อเจี้ย มีเดีย สำนักงานใหญ่ของเราต่างหาก ต่อไปเวลาเจอคุณชายหลิน ก็ให้ปฏิบัติเหมือนตอนที่เจอเถ้าแก่หลู่นะคะ"

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกระลอก ซินซื่อเจี้ย มีเดีย เป็นถึงบริษัทที่มีมูลค่าตลาดตั้งสองร้อยล้านหยวนเลยนะ ชายหนุ่มอายุแค่นี้เนี่ยนะกลายเป็นเถ้าแก่คนใหม่? แถมดูทรงแล้วคงไม่ใช่แค่ผู้ถือหุ้นรายย่อยแน่ๆ แต่ต้องเป็นเถ้าแก่ใหญ่ที่มีระดับเทียบเท่ากับหลู่เทาเลยทีเดียว

ในที่สุดทุกคนก็ถึงบางอ้อ ว่าทำไมหยินเมิ่งหลานถึงได้รับสิทธิพิเศษระดับนั้น การเป็นผู้หญิงของเถ้าแก่คนใหม่ ได้รับสัญญาระดับ S มันก็สมเหตุสมผลที่สุดแล้ว

สายตาที่ซูเย่ว์เฉิงมองหลินชวน ตอนนี้หวานหยดย้อยจนแทบจะกลายเป็นน้ำเชื่อมอยู่แล้ว

ซูเย่ว์เฉิง: ค่าความประทับใจ +10

หยินเมิ่งหลานส่งยิ้มหวานหยดย้อยแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจ ในวินาทีนี้ ความทะเยอทะยานของเธอได้รับการเติมเต็มอย่างถึงขีดสุด

หยินเมิ่งหลาน: ค่าความประทับใจ +1

ส่วนหลิ่วเยียนเอ๋อร์ถึงกับอ้าปากค้าง สิ่งที่เธอกังวลที่สุดได้เกิดขึ้นจริงแล้ว แถมผลลัพธ์มันยังเลวร้ายกว่าที่เธอจินตนาการไว้ซะอีก

หยินเมิ่งหลานไม่เพียงแต่ได้สัญญาระดับ S เพราะหลินชวนเท่านั้น แต่หลินชวนยังกลายเป็นเถ้าแก่คนใหม่ของซินซื่อเจี้ย มีเดีย อีกด้วย

ถ้าเป็นแบบนี้ สถานะของหยินเมิ่งหลานในกิลด์ชุยช่านหลังจากนี้คงไม่ต้องเดาให้ยากเลย สัญญาระดับ S แทบจะกลายเป็นเรื่องขี้ผงไปเลยด้วยซ้ำ

หลิ่วเยียนเอ๋อร์ในเวลานี้รู้สึกเสียใจจนไส้แทบขาด ตอนแรกเธอกับหยินเมิ่งหลานก็รู้จักกับหลินชวนแทบจะพร้อมๆ กันเลยแท้ๆ

เวลาผ่านไปแค่ไม่กี่วัน เพียงเพราะเธอหันไปจับเป้าหมายอื่น หยินเมิ่งหลานก็ฉวยโอกาสตอนที่เธอเผลอ คว้าหัวใจหลินชวนไปครองเสียแล้ว

ถ้าตอนนั้นเธอตั้งใจเอาอกเอาใจหลินชวนคนเดียวล่ะก็ เธอเองก็คงมีโอกาสสูงมากเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ถ้าเธอเป็นคนคว้าหลินชวนมาได้ ตอนนี้คนที่ได้สัญญาระดับ S และเตรียมตัวขึ้นแท่นเป็นสตรีมเมอร์ดาวรุ่ง ก็คงจะเป็นเธอสินะ

หลิ่วเยียนเอ๋อร์: ค่าความประทับใจ +20

สายตาที่หลิ่วเยียนเอ๋อร์มองหลินชวนในเวลานี้ เร่าร้อนกว่าเมื่อก่อนไม่รู้ตั้งกี่เท่า แทบอยากจะสลัดทิ้งไอ้ทายาทเศรษฐีที่เพิ่งจะตกได้ แล้วกระโจนเข้าสู่อ้อมอกของหลินชวนเสียเดี๋ยวนี้เลย

แต่เธอก็ยังพอมีสมองอยู่บ้าง รู้ดีว่าตัวเองพลาดโอกาสทองไปแล้ว แถมเมื่อกี้หลินชวนก็เห็นเต็มสองตาว่าเธอเดินมากับผู้ชายคนอื่น

เผลอๆ ในใจเขาอาจจะแอบต่อว่าเธออยู่เงียบๆ ก็ได้ ตอนนี้ความยากในการพิชิตใจหลินชวนมันพุ่งสูงกว่าเมื่อก่อนไม่รู้ตั้งกี่ร้อยเท่า

ขืนวู่วามลงมือทำอะไรบุ่มบ่าม มีหวังได้ผิดใจกับเศรษฐีที่เพิ่งตกได้หมาดๆ ดีไม่ดีอาจจะชวดทั้งคู่ กลายเป็นหมาหัวเน่าเลยก็ได้

หลิ่วเยียนเอ๋อร์รู้เรื่องพวกนี้ดี แต่ใจก็ยังไม่ยอมรับ ความรู้สึกเสียใจและเจ็บใจถาโถมเข้ามาจนเธออยากจะทุบตีตัวเองแรงๆ

โอกาสที่จะได้โบยบินเป็นหงส์อยู่ตรงหน้าแท้ๆ ทำไมเธอถึงปล่อยให้มันหลุดมือไปได้นะ? แล้วโอกาสดีๆ แบบนี้ ทำไมหยินเมิ่งหลานถึงเป็นคนคว้าไปได้ล่ะ?

ในตอนนั้นเอง ก็มีชื่อแปลกหน้าดังขึ้นในหัวของหลินชวน

"โจวอี: ค่าความประทับใจ +20"

ชื่อ: โจวอี อายุ: 24 ปี รูปร่างหน้าตา: 8.2 คะแนน ส่วนสูง: 158 เซนติเมตร น้ำหนัก: 45 กิโลกรัม ค่าความประทับใจ: 0 -> 20

หลินชวนลองพลิกดูแฟ้มประวัติที่ว่านจือวางไว้ตรงหน้า ถึงได้นึกออก ผู้หญิงตัวเล็กๆ สวมแว่นตาที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่านจือน่าจะเป็นโจวอีนี่แหละ

เธอถือได้ว่าเป็นสตรีมเมอร์สาวที่โด่งดังที่สุดของกิลด์นี้เลยก็ว่าได้

หลินชวนนึกว่าการมาเยือนครั้งนี้ จะสามารถปั๊มค่าความประทับใจจากสาวสวยระดับ 8 คะแนนขึ้นไปได้หลายคน นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้เพิ่มมาแค่คนเดียว

ดูเหมือนว่าบรรดาสาวสวยคนอื่นๆ คงจะสวยด้วยศัลยกรรม การแต่งหน้า แอปหน้าเนียน และฟิลเตอร์กันทั้งนั้น หลังจากผ่านการพิสูจน์มาหลายวัน เขาก็พบว่าระบบไม่นับรวมตัวช่วยเสริมความงามพวกนี้เลย

สาวสวยธรรมชาติหน้าสดเท่านั้น ถึงจะนับว่าเป็นสาวสวยตัวจริง