บทที่ 707 คุณหนูตัวจริงกับตัวปลอม

เวลาสี่ทุ่ม หลินชวนพาสาวสวยฟางอวี่โหรวและเลขาอวี๋เวยออกจากงานเลี้ยง คนอื่นอาจจะไปต่อที่งานร้องเพลงเต้นรำ แต่อีกครึ่งคืนที่เหลือของหลินชวนนั้นมีนัดอยู่บนเตียง

หลิ่วเพียวเพียวที่ถูกหลินชวนเมินใส่ก็ได้แต่ฮึดฮัดด้วยความโกรธ แต่เพราะยังห่วงศักดิ์ศรี จึงไม่กล้าเดินเข้าไปทักทายซ้ำอีก ในใจยังแอบเพ้อฝันว่า บางทีตอนคนเยอะๆ หลินชวนอาจจะแค่แกล้งวางท่าไปอย่างนั้น พอไม่มีคนเขาคงจะเดินเข้ามาหาเธอเองกระมัง? ก็ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายรุกก่อนไปแล้ว อย่างไรเสียคราวนี้ก็ควรเป็นทีของหลินชวนบ้าง

ทว่าผลที่ตามมาคือ นอกจากหลินชวนจะไม่เดินเข้ามาหาแล้ว ตลอดทั้งงานเขายังไม่ปรายตามองเธออีกเลยแม้แต่แวบเดียว

เธอทำได้เพียงเฝ้ามองหลินชวนพาฟางอวี่โหรวเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

หลิ่วเพียวเพียวอดไม่ได้ที่จะกระทืบเท้าด้วยความขัดใจ ทำไมเขาถึงเป็นคนแบบนี้?