บทที่ 90 นี่สิถึงจะเป็นเจ้าชายตัวจริง

สวีชุ่ยชุ่ยโอบกอดฉินปิงชิง คอยเช็ดคราบกาแฟบนใบหน้าและตามตัวให้เธอ ส่วนหลินชวนก็นั่งลงอยู่ด้านข้าง

อู๋หลานเห็นดังนั้นก็รู้สึกนั่งไม่ติดที่ "คุณผู้ชายคะ ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่ออู๋หลาน เป็นประธานบริษัทอวิ๋นถูเทคโนโลยีค่ะ เรื่องนี้อาจจะมีความเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง ฉันขอโทษคุณไว้ก่อนเลยนะคะ"

สีหน้าของฝูจิ่งอี้ในเวลานี้ซีดเผือดไร้สีเลือด เขายืนตัวแข็งทื่อเป็นลูกกระจ๊อก มือเท้าสั่นเกร็งไปหมด

ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเขาก็สร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองเป็นเจ้าชาย เรื่องนาฬิกาหรูย่อมต้องรู้ลึกรู้จริง เผลอๆ จะรู้ดีกว่าพวกคนรวยหลายๆ คนซะอีก ริชาร์ด มิลล์ รุ่นดาร์กไนท์ เขาย่อมต้องจำได้แม่น

ดังนั้นเขาจึงเข้าใจดี ว่าทำไมอู๋หลานถึงได้เกรงใจหลินชวนขนาดนั้น เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลย นี่คือแบ็กอัปของฉินปิงชิงงั้นเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ นี่เขาไม่ได้กำลังแกว่งเท้าหาเสี้ยนครั้งใหญ่หรอกเหรอ? ไม่ใช่แค่ล่วงเกินอู๋หลาน แต่ยังไปล่วงเกินบุคคลที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก?

ทว่าหลินชวนกลับไม่สนใจอู๋หลานเลย เขาเรียกให้พนักงานเสิร์ฟกาแฟ ยกแก้วขึ้นมาจิบอย่างเชื่องช้า

อู๋หลานยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ด้านข้าง ไม่รู้จะทำยังไงดี ผ่านไปชั่วครู่ ก็มีรถหรูสองคันมาจอดที่หน้าประตู

ชายหนุ่มสองคนก้าวลงมาจากรถ พวกเขาคือฉู่จื่อกับเฟ่ยหง สองเถ้าแก่แห่งบริษัทอวิ๋นถูเทคโนโลยี

พวกเขารีบก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาในร้านกาแฟ อู๋หลานรีบลุกขึ้นเดินไปต้อนรับ ในใจรู้สึกตื่นตระหนก เถ้าแก่มาที่นี่ได้ยังไง?

แต่ฉู่จื่อกับเฟ่ยหงกลับมองข้ามอู๋หลานไป รีบเดินเข้าไปหาหลินชวนพร้อมกับทักทายอย่างนอบน้อม "คุณชายหลิน สวัสดีครับ"

อู๋หลานถึงกับชะงัก คุณชายหลิน?

ในยุคสมัยนี้ การเรียกใครว่าคุณชายมันออกจะดูขัดหูอยู่สักหน่อย

ปกติเขาเรียกกันว่าคุณผู้ชาย หรือไม่ก็ท่านประธานไม่ใช่เหรอ?

แต่ฉู่จื่อกับเฟ่ยหงกลับเรียกออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับว่านี่ไม่ใช่คำเรียกขานธรรมดา แต่เป็นคำยกย่องที่ใช้เรียกเฉพาะบุคคล

ฉู่จื่อกับเฟ่ยหงนั่งลงตรงข้ามหลินชวน แล้วเริ่มเจรจาธุรกิจ เนื้อหาที่พวกเขาคุยกัน ยิ่งทำให้อู๋หลานตกใจจนแทบสิ้นสติ คุณชายหลินท่านนี้ ตั้งใจจะมาซื้อกิจการบริษัทอวิ๋นถูเทคโนโลยี

ความจริงแล้วบริษัทอวิ๋นถูเทคโนโลยีก็กำลังเติบโตไปได้สวย ตามปกติแล้วไม่มีทางขายทิ้งแน่นอน แต่เธอรู้ดีว่า สถานการณ์พิเศษของบริษัทนี้ มันก็มีโอกาสที่จะถูกขายออกไปจริงๆ

นั่นก็เพราะว่าบริษัทนี้ มีเถ้าแก่ใหญ่ถึงสองคน ฉู่จื่อกับเฟ่ยหงเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยมหาวิทยาลัย และร่วมหุ้นเปิดบริษัทด้วยกัน

ตอนแรกที่เปี่ยมไปด้วยไฟฝัน ก็แค่อยากจะสร้างเนื้อสร้างตัว ไม่ได้ตกลงกันให้ชัดเจนว่าใครจะเป็นคนมีอำนาจตัดสินใจสูงสุด ทุกอย่างก็แค่ปรึกษาหารือกัน

ช่วงแรกๆ มันก็ดีอยู่หรอก แต่พอขยายกิจการใหญ่โตขึ้น พอมีความเห็นไม่ตรงกัน ปัญหาก็ตามมา

ดังนั้นทั้งสองคนจึงมีปากเสียงกันเรื่องนี้อยู่หลายครั้ง จนตอนหลังก็เริ่มมองหน้ากันไม่ติด ถึงขั้นเคยคิดจะขายบริษัททิ้ง แต่ก็ตกลงเรื่องราคาไม่ได้สักที ก็เลยยังไม่ได้ขาย

ท้ายที่สุดแล้วมันก็คือหยาดเหงื่อแรงกาย แถมกิจการก็กำลังไปได้สวย ถ้าราคาไม่เป็นที่น่าพอใจ พวกเขาก็ไม่มีทางยอมขายง่ายๆ แน่

แต่พอหลินชวนเสนอราคา อู๋หลานก็ถึงกับช็อก เห็นได้ชัดว่าเขาไปสืบข้อมูลมาแล้ว รู้ว่าฉู่จื่อกับเฟ่ยหงคงไม่ยอมขายง่ายๆ เขาจึงไม่กดราคาเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังเสนอราคาที่สูงกว่าราคาประเมินถึงสิบล้านหยวน

เพียงชั่วอึดใจ ก็เจรจากันลงตัว หลินชวนแสดงความจริงใจอย่างเต็มที่ ฉู่จื่อกับเฟ่ยหงเองก็ตอบแทนด้วยความจริงใจเช่นกัน ยอมจ่ายแพงกว่าราคาประเมินสามสิบล้านหยวน รวมเป็นเงินทั้งสิ้นสองร้อยแปดสิบล้านหยวน ขายบริษัททั้งหมดให้หลินชวนไปเลย

เห็นได้ชัดว่าหลินชวนเตรียมการไว้หมดแล้ว พอตกลงกันเสร็จ เฉินอินและทีมทนายความก็เดินทางมาถึง ทนายความของทั้งสองฝ่ายเริ่มตรวจสอบบัญชีและร่างสัญญา

อู๋หลานมองดูภาพตรงหน้าจนตาค้าง บริษัทมูลค่าสองร้อยแปดสิบล้าน นึกจะซื้อก็ซื้อ ราวกับไปเดินตลาดซื้อผักก็ไม่ปาน ต่อให้เป็นซือชง ก็คงไม่จ่ายเงินง่ายๆ แบบนี้หรอกมั้ง?

แถมการที่เธอไปมีเรื่องกับเพื่อนร่วมชั้นของเขา แล้วเขามาช่วยออกหน้าให้ จากนั้นก็มาซื้อกิจการบริษัทในเวลานี้พอดี มันจะบังเอิญเกินไปไหม?

หรือว่า... ที่เขาซื้อบริษัท ก็เพียงเพื่อจะมาข่มขวัญกู้หน้าให้เพื่อนร่วมชั้นหญิงงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอกน่า คนเรามันจะรวยล้นฟ้าขนาดนั้นเชียวเหรอ?

ฝูงชนที่มุงดูอยู่รอบๆ ก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาเช่นกัน การเจรจาซื้อขายบริษัทมูลค่าสองร้อยแปดสิบล้านหยวน ดันมาเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาพวกเขาเนี่ยนะ

สวีชุ่ยชุ่ยกับฉินปิงชิง ในเวลานี้ก็ถึงกับอ้าปากค้างเช่นกัน

ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าหลินชวนรวยมาก แต่การทุ่มเงินสองร้อยแปดสิบล้านซื้อบริษัทง่ายๆ แบบนี้ มันก็ดูโอเวอร์เกินไปหน่อย

ฝูจิ่งอี้มองดูเหตุการณ์ทั้งหมด สีหน้าของเขายิ่งซีดเซียวหนักกว่าเดิม คุณชายหลินคนนี้ เป็นใครมาจากไหนกันแน่?

ในที่สุดหลินชวนก็เอ่ยปากพูดกับอู๋หลาน "เอาล่ะครับคุณนายอู๋ ตอนนี้พวกเรามาเริ่มคุยกันได้แล้วครับ"

รูม่านตาของอู๋หลานหดเกร็ง ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะทุ่มเงินสองร้อยแปดสิบล้านซื้อบริษัท เพียงเพื่อจะมากดหัวเธอจริงๆ

อู๋หลานไต่เต้ามาจนถึงจุดนี้ได้ ย่อมเป็นพวกจิ้งจอกเฒ่าเขี้ยวลากดินอยู่แล้ว ไม่ต้องให้หลินชวนบอก เธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าหลินชวนต้องการกู้หน้าให้เพื่อนร่วมชั้น

อู๋หลานรีบเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าฉินปิงชิง โค้งคำนับอย่างนอบน้อมที่สุด "คุณฉินคะ เมื่อกี้ฉันถูกความโกรธครอบงำจนขาดสติ มีตาหามีแววไม่ ต้องขออภัยที่ล่วงเกินนะคะ"

พูดจบ เธอก็คว้าเหยือกกาแฟขึ้นมา แล้วราดรดลงบนหัวตัวเองอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

เพียงชั่วอึดใจ เธอก็มีสภาพเปียกปอนราวกับลูกหมาตกน้ำ

หลังจากราดกาแฟรดหัวตัวเองเสร็จ อู๋หลานก็โค้งคำนับอีกครั้ง "คุณฉินคะ หวังว่าคุณจะหายโกรธนะคะ จะตบตีหรือด่าทอยังไง เชิญตามสบายเลยค่ะ"

พูดจบ เธอก็หันไปถลึงตาใส่ฝูจิ่งอี้ ฝูจิ่งอี้ก็เป็นพวกอ่านสีหน้าคนเก่ง ทรุดตัวลงคุกเข่าดังตุบทันที

สีหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด แต่ก็ยังพยายามฝืนฉีกยิ้มประจบ "คุณชายหลินครับ ขอโทษครับ ผมมันไม่ใช่คน ผมมันเป็นเศษเดนมนุษย์ แต่ผมขอสาบานเลยนะครับ ว่าผมไม่เคยแตะต้องตัวฉินปิงชิงเลยแม้แต่ปลายก้อย"

จากนั้นเขาก็คลานเข้าไปหาฉินปิงชิง ร้องห่มร้องไห้น้ำตานองหน้า "ขอโทษนะปิงชิง ฉันไม่ควรเหยียบย่ำความหวังดีของเธอเลย ฉันมันสมควรตาย ฉันมันสมควรตาย ฉันมันสมควรตาย..."

ฝูจิ่งอี้พูดไป ก็ตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่ไป ใบหน้าของเขาก็บวมเป่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เขารู้ซึ้งดีว่า คนที่สามารถทุ่มเงินสองร้อยแปดสิบล้านหยวนเพื่อช่วยกู้หน้าให้คนอื่นได้นั้นน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน ดังนั้นการตบหน้าแต่ละครั้งของเขาจึงเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงมหาศาล อย่างแรกก็เพื่อทำให้ตัวเองชาชิน ถ้าตบจนสลบไปได้ก็จะได้ไม่ต้องมาเผชิญหน้ากับสถานการณ์นี้อีก อย่างที่สองก็คือ ถ้าการทำแบบนี้มันช่วยให้ฉินปิงชิงกับหลินชวนหายโกรธได้ ต่อให้ต้องตบหน้าตัวเองจนเลือดอาบมันก็คุ้มค่า

ฉินปิงชิงมองดูภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกสะใจสุดๆ เธอหันไปมองหลินชวน ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมา

ผู้ชายคนนี้ถึงกับทุ่มเงินสองร้อยแปดสิบล้านหยวนเพียงเพื่อจะมากู้หน้าให้เธอ คนสองคนที่เพิ่งจะรังแกเธอเมื่อกี้ ตอนนี้กลับต้องมาก้มหัวคุกเข่าประจบประแจง นี่สิถึงจะเป็นเจ้าชายตัวจริง พอเอามาเปรียบเทียบกัน ถึงได้เห็นว่าฝูจิ่งอี้มันเป็นแค่ของก๊อปเกรดต่ำขนาดไหน

ฉินปิงชิง: ค่าความประทับใจ +12

"ค่าความประทับใจของฉินปิงชิงทะลุ 80 แต้มแล้ว ระบบได้อัปเดตข้อมูลสถานะ โปรดตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียด"

ชื่อ: ฉินปิงชิง อายุ: 21 ปี

รูปร่างหน้าตา: 8.5 คะแนน

ส่วนสูง: 170 เซนติเมตร

น้ำหนัก: 56 กิโลกรัม

ค่าความประทับใจ: 58 -> 85

แฟนเก่า: ไม่มี

โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์: ไม่มี