บทที่ 101 งานเลี้ยงที่แสนอึดอัด

ภายในห้องรับรองส่วนตัวของร้านอาหารหรูที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง ส.ส. นาจองแท ก้มมองนาฬิกาข้อมือด้วยความหงุดหงิด พลางเอ่ยถามศาสตราจารย์พัคที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความไม่มั่นใจ

"ทำไมยังไม่มาอีก? คุณแน่ใจนะว่าเขาจะไว้หน้าคุณ ยอมมาดื่มกับผมจริงๆ?"

"โปรดวางใจเถอะครับท่าน ส.ส. สมัยจางแทซูเรียนมหาวิทยาลัย ผมดูแลเด็กคนนี้ไว้เยอะ ตอนโทรไปนัด เขาก็ยังระลึกถึงบุญคุณเก่าก่อนอยู่ วันนี้รถอาจจะติดเลยมาช้าหน่อยครับ! รอสักครู่นะครับ หรือจะให้ผมโทรตามอีกรอบดี?"

ได้ยินศาสตราจารย์พัคยืนยันเช่นนั้น นาจองแทจึงทำได้เพียงยกชามเหล้าขึ้นดื่มแก้เซ็ง แต่ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านนอก ศาสตราจารย์พัครีบลุกขึ้นยืนทันทีที่ได้ยินเสียง ประตูบานเลื่อนถูกเปิดออก พนักงานร้านเดินนำชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งให้มายืนอยู่ที่หน้าประตู

"ขอโทษจริงๆ ครับศาสตราจารย์พัค! วันนี้รถติดนิดหน่อย ผมไม่ได้ทำให้รอนานใช่ไหมครับ!"