บทที่ 137 แก๊งหมาบ้า

หลังจากจบการประชุมวิเคราะห์คดี ตำรวจโซลและฮวาซองต่างผ่อนคลายมาตรการตรวจตราภายในเมืองลงตามแผนที่จางแทซูวางไว้ เพื่อเปิดช่องให้เป้าหมายเคลื่อนไหว ในขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่ทุกคนต่างตื่นตัวเต็มร้อย จับตามองความเคลื่อนไหวของ 'แก๊งหมาบ้า' อย่างใกล้ชิด

ในฐานะที่ในชาติก่อนเคยเป็นเจ้าหน้าที่ในกระบวนการยุติธรรมของประเทศจีน จางแทซูรู้สึกประหลาดใจอย่างมากกับอิทธิพลมืดในเกาหลีใต้ เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า ในประเทศที่มีความทันสมัยสูงขนาดนี้ ยังมีผืนดินให้กลุ่มองค์กรความรุนแรงหยั่งรากเติบโตได้อย่างไร

แต่เมื่อพิจารณาถึงชีวิตความเป็นจริงของชนชั้นล่างในเกาหลี จางแทซูก็เริ่มเข้าใจว่าทำไมคนพวกนี้ถึงยังมีที่ยืนในสังคม

แม้เกาหลีใต้จะเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วในสายตาชาวโลก แต่ประชากรผู้ยากไร้กลับก้าวตามจังหวะการพัฒนาของสังคมไม่ทัน ผู้คนจำนวนมากในโซลไม่สามารถเอื้อมถึงที่อยู่อาศัยในระดับปกติได้ บางคนต้องอาศัยอยู่ในห้องพัก 'พันจีฮา' ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับแมลงสาบไปวันๆ

ชีวิตของคนเหล่านี้เปรียบเสมือนปรสิต ซึ่งครั้งหนึ่งวงการภาพยนตร์เคยหยิบยกไปตีแผ่จนกลายเป็นภาพยนตร์ที่โด่งดังไปทั่วโลกอย่างเรื่อง 'Parasite'