บทที่ 138 รอยเลือดบนกระจก

"สูด..."

"อ่า!"

ภายในห้องที่มืดสลัว จางแทซูคีบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าปากคำโต ก่อนจะยกชามซดน้ำซุปตามอย่างออกรส สีหน้าบ่งบอกถึงความฟินสุดขีด

แม้ว่าในสายตาคนทั่วไป ตำรวจเกาหลีจะมีสถานะเหมือนลูกน้องของอัยการ

แต่จางแทซู ในฐานะอดีตเจ้าหน้าที่ฝ่ายกฎหมายผู้มากประสบการณ์ ย่อมรู้ดีว่าการจะทำงานให้สำเร็จลุล่วง จะพึ่งพาแค่จิตสำนึกส่วนบุคคลไม่ได้