บทที่ 206 ยืมแรง

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างรู้ดีว่าการนัดทานข้าวที่บ้านวันนี้ เป็นเพราะ 'แทซังกรุ๊ป' ต้องการความช่วยเหลือจากอีอึนยอน แต่การที่มีคนพูดเรื่องที่แทซังกำลังตกที่นั่งลำบากออกมาตรงๆ ต่อหน้าแบบนี้ อิมจีอึนย่อมอดรู้สึกกระอักกระอ่วนใจไม่ได้!

"พี่คะ ทุกคนกำลังทานข้าวกันอยู่นะคะ พี่ช่วยรอให้ทานเสร็จก่อนค่อยคุยกับพี่จีอึนไม่ได้เหรอ?"

"อ่า ขอโทษครับ! ผมแค่พูดตามความรู้สึก แต่เนื้อฮันอูที่บริษัทของคุณผลิตสุดยอดจริงๆ ครับ! แค่เนื้อชิ้นนี้ชิ้นเดียว ผมก็สัมผัสได้ถึงความเข้มงวดในการบริหารจัดการของแทซังแล้ว!"

"อย่าใส่ใจเลยค่ะ คุณอัยการจาง! ว่าแต่เมื่อครู่ดูเหมือนคุณจะมีความเห็นที่แตกต่างเกี่ยวกับแก่นแท้ของอาหารเกาหลีอย่าง 'ชินโทบุรี' ใช่ไหมคะ? ฉันอยากลองฟังทัศนะของคุณดูค่ะ!"

สิ่งที่เรียกว่า 'ชินโทบุรี' หมายถึงร่างกายที่อาศัยอยู่บนผืนดินนี้ ควรบริโภคอาหารที่ปลูกและเติบโตจากผืนดินนี้เท่านั้น นี่คือแนวคิดพื้นฐานที่เป็นเหมือนหลักปฏิบัติของวงการอาหารและยาของเกาหลี คล้ายๆ กับทฤษฎีธาตุทั้งห้า (ดิน น้ำ ลม ไฟ ทอง) ของแพทย์แผนจีนที่ส่งเสริมและหักล้างกัน! แม้ในทางทฤษฎีจะพิสูจน์ได้ยาก แต่ชาวบ้านส่วนใหญ่กลับเชื่อถือทฤษฎีนี้อย่างสนิทใจ!