บทที่ 207 โอกาสก่อนการเลือกตั้ง!

"ยืมอำนาจ? ยืมอำนาจของใครคะ?"

"แน่นอนว่าต้องเป็นอำนาจของรัฐบาลเกาหลีครับ ในสถานการณ์ปัจจุบันของแทซังกรุ๊ป คงไม่มีกลุ่มแชโบลที่มีสติกลุ่มไหนกล้ายื่นมือเข้ามาช่วยหรอกครับ ถ้าคิดตามตรรกะธุรกิจปกติ ต้องขอโทษที่พูดตรงๆ นะครับ แต่มันโหดร้ายตรงที่ว่า การรอให้แทซังล้มลงแล้วค่อยเข้าไปช้อนซื้อกิจการในราคาถูก จะไม่ได้รับสิทธิ์ในการบริหารที่มากกว่าเหรอครับ? มีเพียงแค่อึนยอนคนเดียวเท่านั้นที่ยอมยื่นมือเข้าช่วยเพราะความเคารพที่มีต่อคุณ แต่ถ้ามีแค่เราฝ่ายเดียวที่ยอมลงขัน หากเจ้าหนี้รายอื่นไม่เห็นด้วย เงินก้อนนี้ก็เปรียบเสมือนการตำน้ำพริกละลายแม่น้ำสำหรับแทซังอยู่ดี! ดังนั้น ตอนนี้พวกคุณจำเป็นต้องสร้างผลงานอะไรสักอย่างออกมา ผลงานที่จะทำให้รัฐบาลเกาหลีมองเห็นความหวัง!"

"เดี๋ยวก่อนค่ะคุณจาง เราเป็นแค่ธุรกิจครอบครัว ไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับรัฐบาลมาก่อนเลยนะคะ!"

"นั่นแหละครับคือจุดอ่อนของแทซัง ถ้าปัญหานี้เกิดขึ้นกับจีทีกรุ๊ป หรือฮันเทกรุ๊ป คุณคิดว่ารัฐบาลเกาหลีจะยอมยืนกอดอกดูเฉยๆ เหรอครับ? แน่นอนว่าไม่ แต่ทำไมแทซังกรุ๊ปถึงไม่ได้รับสิทธิพิเศษแบบนั้นล่ะ? ก็เพราะพวกคุณยังสำคัญไม่พอไงครับ ดังนั้นข้อเสนอของผมคือ ต้องยกระดับความสำคัญของแทซังกรุ๊ปในสายตารัฐบาลเกาหลีให้ได้! ถึงทั้งสองท่านจะไม่ประสีประสาเรื่องการเมือง แต่ก็น่าจะทราบดีว่าปีหน้าจะเป็นปีเลือกตั้งแล้ว รัฐบาลชุดนี้ดำเนินนโยบายที่อยู่อาศัยผิดพลาด จนราคาที่ดินในโซลพุ่งขึ้นเกือบเท่าตัวในเวลาเพียงปีเดียว ตอนนี้คะแนนนิยมร่วงลงไปไม่ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว เราต้องฉวยโอกาสตอนที่พวกเขายังมีอำนาจอยู่ในมือ ใช้ประโยชน์จากพวกเขาให้เต็มที่ครับ!"

"เดี๋ยวก่อนค่ะคุณอัยการจาง คุณกำลังบอกให้ฉันหลอกใช้รัฐบาลเหรอคะ?"