บทที่ 212 ผู้เสียหายอยู่ข้างกายเรานี่เอง

เด็กอายุ 15 ปีคนหนึ่งจะปั่นหัวคนทั้งบริษัทได้ยังไง?

เรื่องนี้ฟังดูเหลือเชื่อ แต่ความจริงก็คือ วิศวกรแซ่ซนคนนั้นรู้อยู่เต็มอกว่าแผนการสร้างจรวดของเกาหลีนั้นไม่สมจริง และจรวดลูกนั้นไม่มีทางส่งดาวเทียมเข้าสู่วงโคจรที่ถูกต้องได้

แต่ในฐานะบุคลากรด้านเทคนิคอาวุโส เขาจำต้องแบกรับแรงกดดันจากฝ่ายการเมืองและความภาคภูมิใจจอมปลอมของพวกชาตินิยม ทำให้บรรยากาศในสถาบันวิจัยเต็มไปด้วยการรายงานแต่ข่าวดีปิดบังข่าวร้าย

ด้วยเหตุนี้ วิศวกรคนนี้จึงทำได้เพียงระบายความอัดอั้นตันใจผ่านการถกเถียงปัญหาในเว็บบอร์ดเทคนิคเป็นครั้งคราว

และในเว็บบอร์ดแห่งนี้เอง ที่ทำให้โชซุนซัมซึ่งตอนนั้นยังอาศัยและเรียนอยู่ในสถานสงเคราะห์ได้รู้จักกับเขา