บทที่ 213 พลังอำนาจที่ยากจะจินตนาการ

เมืองเซจงตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของเกาหลีใต้ ย้อนกลับไปในสมัยประธานาธิบดีโนมูฮยอน ที่นี่ถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวงทางบริหารของเกาหลี อาจเป็นเพราะประชากร 10 ล้านคนในกรุงโซลนำมาซึ่งปัญหาเมืองใหญ่มากมาย รัฐบาลเกาหลีจึงตั้งความหวังไว้กับการสร้างเมืองเซจงเป็นอย่างมาก ในเมืองเล็กๆ ที่มีประชากรเพียง 5 แสนคนแห่งนี้ เป็นที่ตั้งของหน่วยงานระดับกระทรวงขึ้นไปเกือบทั้งหมด ยกเว้นหน่วยงานรัฐเพียงไม่กี่แห่งที่ยังคงอยู่ในโซล ที่นี่จึงกลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองอีกแห่งของเกาหลีไปโดยปริยาย!

ทว่าสำหรับข้าราชการส่วนใหญ่ โดยเฉพาะข้าราชการรุ่นใหม่ การได้มาทำงานที่เมืองเซจงถือเป็นเรื่องที่โชคดีมาก!

ที่นี่ไม่มีราคาอสังหาริมทรัพย์ที่บ้าคลั่งเหมือนในโซล และเนื่องจากเป็นเมืองที่สร้างขึ้นใหม่ จึงยังคงรักษาทัศนียภาพทางธรรมชาติไว้ได้มาก อีกทั้งตำแหน่งงานส่วนใหญ่คือข้าราชการที่ชาวเกาหลีใฝ่ฝัน และเป็นตำแหน่งในหน่วยงานระดับชาติที่มีเกียรติ เมื่อคิดว่าได้รับเงินเดือนเท่ากับตอนอยู่โซล แต่สามารถใช้ชีวิตที่สุขสบายกว่า ข้าราชการระดับล่างจำนวนมากจึงชอบที่นี่มากกว่า

นับตั้งแต่คืนนั้นที่อิมจีอึนต้อนรับจางแทซูที่บ้าน แผนการอันยิ่งใหญ่ที่จางแทซูนำเสนอก็วนเวียนอยู่ในหัวของเธอตลอดเวลา ดังนั้นเมื่อเธอสามารถจัดการวิกฤตหนี้สินให้สงบลงชั่วคราว และเกลี้ยกล่อมบรรดาญาติๆ จอมป่วนในคณะกรรมการบริหารได้แล้ว อิมจีอึนจึงหาเวลาเดินทางมายังเมืองเซจง เพื่อขอคำปรึกษาว่าโครงการก่อสร้างโรงงานผลิตพืชในร่มของเธอ จะได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงเกษตรฯ หรือไม่

ก่อนออกเดินทาง อิมจีอึนทุ่มเงินก้อนโตจ้างศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยโซลมาช่วยเขียนรายงานการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการโรงงานผลิตพืชในร่มให้กับแทซังกรุ๊ป จากนั้นเธอก็นำรายงานฉบับนี้เดินทางมายังเมืองเซจง เพื่อพบกับ 'พัคซังฮุน' รุ่นน้องที่จางแทซูแนะนำให้รู้จัก!