บทที่ 237 การเติบโตที่น่าพึงพอใจ

จากการประเมินของนักวิทยาศาสตร์ ดวงอาทิตย์ปลดปล่อยพลังงานออกมาสูงถึง 3.27312 x 10^31 จูลต่อวัน ทว่ามนุษย์กลับนำพลังงานเหล่านี้มาใช้ประโยชน์ได้ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ว่ากันว่าหากอารยธรรมมนุษย์สามารถก้าวไปสู่ระดับที่สองได้ สัญลักษณ์ของความก้าวหน้านั้นก็คือการสร้าง 'ไดสันสเฟียร์' เพื่อโอบล้อมดวงอาทิตย์และเก็บเกี่ยวพลังงานทั้งหมด!

แน่นอนว่าแนวคิดนั้นอาจดูเป็นเรื่องนิยายวิทยาศาสตร์ไปหน่อย แต่สำหรับเกษตรกรรมยุคใหม่ การใช้แหล่งกำเนิดแสงที่เสถียรเพื่อมอบแสงสว่างให้พืชผัก จนทำให้พืชผลทางการเกษตรสามารถเจริญเติบโตได้ตลอด 24 ชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก เทคโนโลยีเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัวมนุษย์อีกต่อไป

ณ เบื้องหน้าอาคารร้างที่ก่อสร้างไม่เสร็จในเขตมาโป อิมจีอึนก้าวเดินไปตามทางเดินชั่วคราวที่ปูไว้อย่างง่ายๆ มุ่งหน้าเข้าสู่ 'แทซังซิตี้' โครงการที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นความภาคภูมิใจของแทซังกรุ๊ป!

ที่นี่เคยถูกวางตัวให้เป็นโครงการสำคัญในการเปลี่ยนผ่านธุรกิจ แทซังกรุ๊ปทุ่มเงินมหาศาลเพื่อรุกเข้าสู่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แต่น่าเสียดายที่ในเวลาต่อมาเกิดปัญหาห่วงโซ่ทางการเงินขาดสะบั้น ทำให้ไม่มีเงินทุนผลักดันโครงการต่อ! แผนการอันยิ่งใหญ่นี้จึงต้องหยุดชะงักและกลายเป็นเพียงตึกร้าง!

แต่ในเวลานี้ เพราะการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การบริหาร ทรัพย์สินที่เป็นหนี้เสียและจอดนิ่งสนิทในบัญชีของแทซังกรุ๊ปแห่งนี้ กำลังเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง!