บทที่ 238 การลงพื้นที่ของรัฐมนตรีคิม

ไม่กี่วันต่อมา รัฐมนตรีคิมแห่งกระทรวงเกษตรฯ ได้นำกองทัพนักข่าวเดินทางมายังกรุงโซล ทันทีที่ลงจากรถ เขาก็มุ่งตรงไปยังฐานการผลิตฟาร์มในร่มของแทซังกรุ๊ปในเขตมาโป

เมื่อบรรดานักข่าวติดตามรัฐมนตรีเกษตรฯ มาถึงกลุ่มอาคารร้างที่ดูรกร้างว่างเปล่าแห่งนี้ ใบหน้าของทุกคนต่างเผยแววดูแคลนออกมาอย่างปิดไม่มิด

ในเวลานี้ ประชาชนเกาหลีใต้แทบจะทนไม่ไหวกับดัชนีราคาผู้บริโภคที่พุ่งสูงขึ้นทุกวัน คะแนนนิยมของพรรครัฐบาลดิ่งลงเหว และสิ่งที่สร้างความโกรธแค้นให้ประชาชนมากที่สุดก็คือราคาอาหารสดที่แทบจะปรับขึ้นรายวัน!

ไม่ต้องพูดถึงเนื้อวัวเกาหลีที่แพงหูฉี่อยู่แล้ว แค่ราคาผักกาดหอมในโซลก็พุ่งขึ้นไปเกือบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ใบงาราคาพุ่งขึ้นสามเท่าตัว ไหนจะไข่ไก่ และผักกาดขาวอีก! แม่บ้านบางคนลองคำนวณบัญชีดูเล่นๆ พบว่าสำหรับครอบครัวชาวเกาหลีที่มีสมาชิก 4 คน ต้นทุนวัตถุดิบในการดองกิมจิ 20 หัว สูงถึง 350,000 วอน! หากเทียบเป็นเงินหยวนของประเทศเพื่อนบ้านอย่างจีนก็ราวๆ 2,000 หยวน! นั่นหมายความว่าการดองผักกาดขาวสักหัว เดี๋ยวนี้ต้องใช้เงินถึง 100 หยวนเลยทีเดียว

ประชาชนที่โกรธแค้นต่างประชดประชันว่าตอนนี้ผักกาดขาวกลายเป็น "ผักกาดทองคำ" ไปแล้ว และภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ กระทรวงเกษตรฯ จึงกลายเป็นเป้าหมายแรกที่รองรับอารมณ์ความโกรธเกรี้ยวของชาวเกาหลี