บทที่ 246 มือปืนเสียชีวิต

สิ้นเสียงปืนดังก้อง จางจองฮยอกใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่กำบังจางแทซูไว้แน่น ทันใดนั้น กระจกของรถยนต์ที่จอดอยู่ด้านหลังพวกเขาก็แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ!

สิ่งที่จางแทซูไม่รู้ในขณะนั้นคือ พัคแฮยองซึ่งยังติดอยู่ในตัวอาคารไม่ได้ทำตามคำสั่งของเขา เมื่อเห็นข่าวในโทรศัพท์ว่าจางแทซูไม่ห่วงชีวิตตัวเอง ยืนบัญชาการอยู่กลางถนนเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย ความรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจ เลือดในกายของพัคแฮยองเดือดพล่าน เขาวิ่งหน้าตั้งออกจากลิฟต์อย่างไร้ทิศทาง ก่อนจะกัดฟันวิ่งขึ้นบันไดไปยังดาดฟ้า ในวินาทีที่มือปืนกำลังจะเหนี่ยวไกสังหารจางแทซู พัคแฮยองก็พุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อของมันจากด้านหลัง ทำให้มือปืนที่ไม่ได้ตั้งตัวตกใจจนมือกระตุก ส่งผลให้วิถีกระสุนเบี่ยงเบนไปจากเป้าหมาย

เหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้เองที่ช่วยกระชากจางแทซูให้รอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราช

เมื่อรู้ตัวว่ารอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด จางแทซูก็รีบวิ่งหน้าตั้งตรงไปยังโรงแรมชิลลาทันที ในขณะนั้นไม่มีเสียงปืนดังมาจากด้านบนอีกแล้ว แต่เขากลับได้ยินเสียงตะโกนแว่วๆ ดังลงมา

เขาจำได้แม่น นั่นมันเสียงของพัคแฮยอง! หมอนั่นอยู่บนดาดฟ้าจริงๆ ด้วย!