บทที่ 314 ปรสิตในองค์กรใหญ่

สำหรับคนทั่วไป มักเข้าใจว่าบริษัทคือทรัพย์สินส่วนตัวของผู้ก่อตั้ง! แต่ในความเป็นจริง ในทางกฎหมายและภาษีอากร สองสิ่งนี้ไม่สามารถนำมาเหมารวมเป็นสิ่งเดียวกันได้!

เพราะในช่วงเริ่มต้นก่อตั้งธุรกิจ น้อยมากที่จะจดทะเบียนในรูปแบบเจ้าของคนเดียว ส่วนใหญ่จะมีการระบุชื่อผู้ถือหุ้นหนึ่งคนหรือหลายคนเพื่อดำรงตำแหน่งผู้บริหารบริษัท!

ในสถานการณ์เช่นนี้ จึงเกิดคำถามที่พบบ่อยแต่มักถูกมองข้าม นั่นคือเงินที่บริษัทหามาได้ แท้จริงแล้วเป็นเงินส่วนตัวของผู้ถือหุ้นหรือไม่?

เพื่ออธิบายปัญหานี้ ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่าในมุมมองของภาษี การโอนเงินจากบัญชีบริษัทเข้าบัญชีส่วนตัวของผู้ถือหุ้นโดยตรงนั้นเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้! และมักจะต้องเสียภาษีในอัตราที่สูงลิ่ว แต่ผู้บริหารหัวหมอบางคนกลับอาศัยช่องโหว่ทางกฎหมาย หรือช่องว่างในระเบียบข้อบังคับ เพื่อหลีกเลี่ยงภาษีและยังคงใช้ชีวิตหรูหราฟู่ฟ่าได้!

วิธีที่ง่ายที่สุดคือการเบิกค่าใช้จ่ายส่วนตัวทั้งหมดผ่านบริษัท เช่น การซื้อบ้านและรถหรูในนามนิติบุคคล แล้วตัดค่าเสื่อมราคาเป็นสินทรัพย์ถาวรรายปี เมื่อถึงเวลาที่กำหนด รถโรลส์-รอยซ์ราคา 10 ล้านบาทก็จะกลายเป็นเศษเหล็กไร้ราคาในทางบัญชี! แน่นอนว่าคำว่าเศษเหล็กนั้นเป็นเพียงแค่ในนาม ในทางปฏิบัติผู้ถือหุ้นจะซื้อสินทรัพย์ที่ตัดค่าเสื่อมแล้วเหล่านั้นกลับมาเป็นชื่อส่วนตัวในราคาที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน!