บทที่ 362 การพบกัน

ช่วงสายของวัน โกซังอูที่โดดงานออกมาจากสำนักงานโชซอนอิลโบ เดินทางมาถึงฮันแทมิแรเอ็กซ์พีเรียนซ์เซนเตอร์ ทว่าเขายังไม่ทันเดินเข้าไปข้างใน ก็เหลือบไปเห็นจางแทซูนั่งอยู่บนม้านั่งเพียงลำพังพลางโปรยอาหารให้ฝูงนกพิราบ ดูเหมือนเขาจะมาถึงที่นี่ก่อนเวลาพักใหญ่แล้ว!

“อัยการจางครับ นี่คุณไม่ต้องทำงานทำการหรือไง?”

“ผมก็กำลังทำงานอยู่นี่ไงครับ แถมเป็นงานที่สำคัญกว่าสิ่งที่เบื้องบนสั่งมาเสียอีก!”

“อา... เอาเถอะ! ถ้าใครที่รู้จักคุณมาเห็นเข้า คงได้นึกด่าว่าภาษีของประชาชนถูกเอาไปจ่ายให้พวกอัยการที่นั่งว่างงานแบบนี้แน่ๆ”

“แต่คุณนักข่าวโกก็น่าจะรู้นะครับ ว่าความจริงแล้วงานของผมซับซ้อนกว่าที่หลายคนจินตนาการไว้เยอะ นอกจากต้องสู้กับอาชญากรแล้ว บางครั้งยังต้องรับมือกับความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่ยุ่งเหยิงในสำนักงานอัยการสูงสุด และปัญหาจุกจิกอีกสารพัด! เฮ้อ... บางทีพอนึกย้อนไป ถ้าตอนนั้นผมไม่ได้สอบเนติบัณฑิต ผมอาจจะมีชีวิตอีกแบบที่ต่างออกไปก็ได้นะ”