บทที่ 480 ถูกจูงจมูก

กลางดึกสงัด ควอนอาจุงในชุดนอนยังคงนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน พลิกอ่านเอกสารที่ผู้ใต้บังคับบัญชาส่งมาให้อย่างตั้งใจ

ในฐานะนายกเทศมนตรีผู้ดูแลทั้งเมือง ปัญหาที่ควอนอาจุงต้องพบเจอในแต่ละวันนั้นมีหลากหลายรูปแบบมาก ซึ่งมันได้ทำลายกรอบวิสัยทัศน์เดิมๆ ของเธอในฐานะแม่บ้านไปจนหมดสิ้น ทว่าปริมาณงานที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหัน ก็ทำให้คนที่ห่างหายจากการทำงานมานานอย่างเธอรู้สึกทำตัวไม่ถูก ในฐานะคนหน้าใหม่ทางการเมือง เธอไม่รู้เลยว่าตัวเองควรจะทำอย่างไรต่อไป ดังนั้นเธอจึงพยายามเรียนรู้ด้วยความตั้งใจ โดยหวังว่าจะได้ทำความเข้าใจจากลูกน้องว่า ควรจะบริหารจัดการเมืองเมืองหนึ่งให้ดีได้อย่างไร?

แต่น่าเสียดาย จนถึงตอนนี้ เธอต้องวิ่งวุ่นหัวหมุนอยู่ทุกวัน ต้องไปร่วมงานนั้นงานนี้ ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์สารพัด พอตกดึกก็ต้องหมกตัวอยู่ในห้องเพียงลำพัง เพื่อแจกแจงลายเซ็นลงบนเอกสารกองพะเนินทีละฉบับๆ จากนั้นก็หลับไปงีบหนึ่งท่ามกลางความเหนื่อยล้า ช่วงที่หนักหนาสาหัสที่สุด เธอได้นอนแค่สองชั่วโมงต่อวันเท่านั้น

ทว่าควอนอาจุงกลับไม่รู้สึกเลยว่าความขยันขันแข็งของตนเองจะแลกมาด้วยความสำเร็จอะไร เธอต้องทนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้สนใจอยู่ทุกวี่ทุกวัน ความมุ่งมั่นตั้งใจในตอนที่ลงสมัครรับเลือกตั้งถูกกัดกร่อนหายไปจนหมดสิ้นด้วยภาระงานในช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้ แม้กระทั่งนโยบายและวิสัยทัศน์บางอย่างที่เธอเคยประกาศไว้ตอนหาเสียง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีโอกาสได้นำมาสานต่อให้เป็นแผนงานที่ชัดเจนเลย

"นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย! ให้ตายสิ..."