บทที่ 481 ตำแหน่งงาน 300 อัตรา

เช้าวันรุ่งขึ้น ควอนอาจุงที่ถูกงานรุมเร้าจนเหนื่อยล้าแทบขาดใจ ยังคงต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเดินทางไปที่สถานสงเคราะห์คนชรา ที่นี่เธอลงมือทำอาหารให้ผู้สูงอายุด้วยตัวเอง ทั้งยังร่วมทำต็อกซึ่งเป็นอาหารพื้นเมืองของเกาหลีใต้ร่วมกับอาสาสมัคร บรรดานักข่าวก็คอยตามติดและถ่ายภาพบรรยากาศอันแสนอบอุ่นเอาไว้มากมาย

ในระหว่างกิจกรรม ควอนอาจุงได้ลงมือเช็ดตัวให้กับผู้สูงอายุที่ป่วยติดเตียงด้วยตัวเอง แถมต็อกที่เธอทำก็ยังได้รับคำชมจากทุกคนอย่างล้นหลาม

แต่หลังจากวุ่นวายมาทั้งช่วงเช้า เมื่อกลับมาขึ้นรถ เธอกลับตกอยู่ในความรู้สึกสูญเสียอย่างรุนแรง

เธอลงสมัครชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีไม่ได้เพื่อจะกลับมาเป็นแม่บ้านแม่เรือน แม้สิ่งเหล่านี้จะเป็นงานที่เธอถนัดนัก สมัยที่ยังไม่ได้หย่าร้าง การปรนนิบัติแม่สามีที่ป่วยหนักและทำอาหารให้คนในครอบครัวกิน ถือเป็นกิจวัตรประจำวันที่เธอต้องทำแทบจะทุกวัน ยิ่งช่วงเทศกาลปีใหม่ เธอยิ่งต้องเตรียมอาหารมื้อใหญ่สำหรับคนทั้งครอบครัว ดังนั้นงานในช่วงเช้าวันนี้จึงเป็นแค่เรื่องจิ๊บจ๊อยสำหรับเธอ

แต่ว่า... นายกเทศมนตรีผู้ทรงเกียรติทำได้แค่เรื่องพวกนี้อย่างนั้นหรือ?