บทที่ 705 การเดินทาง

"ขอขอบคุณสำหรับความทุ่มเทในการรับใช้กองทัพและประเทศชาติมาหลายปี พวกเราจะจดจำสิ่งที่คุณเคยสั่งสอนตลอดไป!"

เมื่อเพื่อนร่วมงานค่อยๆ เข็นเค้กก้อนใหญ่ออกมา บนใบหน้าของพีตก็ปรากฏรอยยิ้มแบบมืออาชีพขึ้นมา

วันนี้คือวันทำงานวันสุดท้ายก่อนถึงเทศกาลคริสต์มาส และในขณะเดียวกันก็เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของพีตในหน่วยสืบสวนอาชญากรรมทหารอากาศด้วย! หลังจากทานเค้กชิ้นนี้หมด เขาก็จะต้องเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวแล้วเดินออกจากที่นี่ไป เมื่อครู่นี้ ฝ่ายบุคคลของหน่วยสืบสวนถึงขั้นยกเลิกบัตรแม่เหล็กผ่านประตูของเขาแล้ว ส่วนพื้นที่จอดรถส่วนตัวของเขาในลานจอดรถ ก็เหลือเวลาให้ใช้งานอีกเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายเท่านั้น

สิ่งต่างๆ เหล่านี้ทำให้พีตรู้สึกถึงความอ้างว้างและสัจธรรมที่ว่าเมื่อคนจากไปน้ำชาก็เย็นชืด

เมื่อหวนนึกถึงช่วงเวลาที่รับใช้ชาติในกองทัพอากาศมาหลายปี ในอดีตเขาเคยเข้าร่วมปฏิบัติการทางทหารในอ่าวเปอร์เซีย เคยเสี่ยงชีวิตแทรกซึมเข้าไปสืบข่าวกรองในอิรัก อัฟกานิสถาน และสถานที่อื่นๆ หนำซ้ำยังเคยลงมือกระชากหน้ากากหนอนบ่อนไส้จากประเทศพันธมิตรในยุโรปที่แฝงตัวอยู่ในกองทัพอากาศด้วยตัวเอง! ทว่าเมื่อเขาเดินมาถึงช่วงโค้งสุดท้ายของอาชีพการงานและหวนนึกถึงวันเวลาเก่าๆ จู่ๆ เขากลับรู้สึกว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ตัวเองเหมือนไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย อย่างน้อยที่สุดก็ไม่เคยทำอะไรเพื่อตัวเองเลยสักนิด!