บทที่ 706 กองไฟ

ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส จางแทซูและอีอึนยอนไม่ได้รั้งตัวอยู่ในกรุงวอชิงตัน และพวกเขาก็ไม่ได้เลือกที่จะเดินทางไปพักผ่อนตามเมืองท่องเที่ยวยอดฮิตของอเมริกาเหมือนอย่างเคย ทว่าทั้งสองคนกลับเลือกที่จะหลีกหนีความวุ่นวาย และไปเช่ากระท่อมไม้หลังเล็กๆ ในป่าแถบฝั่งตะวันออก เพื่อใช้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจแบบเงียบๆ เป็นส่วนตัว

อันที่จริง สถานที่แห่งนี้ถือเป็นรีสอร์ตสไตล์แคมป์ปิ้งระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ตัวรีสอร์ตตั้งอยู่บริเวณลุ่มทะเลสาบเกรตเลกส์ ภายในที่พักมีบริการเรือลำเล็กๆ ให้แขกผู้เข้าพักสามารถล่องเรือตกปลาเพื่อความเพลิดเพลินได้ แน่นอนว่าถ้าหากใครมีความสนใจอยากจะล่าสัตว์ ขอเพียงแค่มีใบอนุญาตครอบครองอาวุธปืนอย่างถูกต้อง ก็สามารถทำได้เช่นกัน

แต่ลึกๆ แล้ว ภายในใจของจางแทซูไม่ได้มีความกระหายเลือด หรือมีความปรารถนาที่จะเข่นฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเลย ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกอิน หรือมีกะจิตกะใจจะไปล่าสัตว์แต่อย่างใด ทว่าในทางกลับกัน กิจกรรมการตกปลา กลับถือเป็นงานอดิเรกและการพักผ่อนหย่อนใจชั้นยอดสำหรับเขาเลยทีเดียว

ย้อนกลับไปในอดีตสมัยที่เขายังเป็นเด็ก จางแทซูก็เคยมีโอกาสได้ไปใช้ชีวิตและคลุกคลีอยู่ตามชนบทมาระยะหนึ่ง ในช่วงเวลานั้น เขามักจะวิ่งตามก้นพวกเด็กรุ่นพี่ในหมู่บ้าน ออกไปจับปลาจับกุ้งตามประสาเด็กซนอยู่เป็นประจำ ประกอบกับในชีวิตชาตินี้ หลังจากที่เขาได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้ เขาก็เติบโตและใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านชาวประมงมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้น หากจะให้พูดถึงเรื่องการประมงและการหาปลาล่ะก็ เขาจึงมีความเชี่ยวชาญและคุ้นเคยกับมัน ชนิดที่เรียกว่าหลับตาทำยังได้เลย!

และด้วยเหตุนี้ เขาและอีอึนยอนจึงเดินทางมาใช้เวลาช่วงวันหยุดยาวด้วยกันที่รีสอร์ตแห่งนี้ ในช่วงเวลากลางวัน พวกเขาจะพากันไปนั่งหย่อนใจอยู่บนเรือ ลอยลำอยู่กลางทะเลสาบ พร้อมกับปักคันเบ็ดสองสามคัน เพื่อตกปลาแซลมอนสายพันธุ์อเมริกาเหนือ และเมื่อตกดึก หากในวันนั้นพวกเขาโชคดีตกปลาได้ พวกเขาก็จะมาก่อกองไฟผิงไฟกันที่ริมทะเลสาบ ชงกาแฟหอมๆ ดื่มกันคนละแก้ว จากนั้นก็ตั้งกระทะเหล็กใบจิ๋ว เพื่อทอดและปรุงเมนูเนื้อปลาแซลมอนแสนอร่อย ถึงแม้ว่ารสชาติและหน้าตาของอาหาร มันอาจจะไม่ได้เลิศเลอเพอร์เฟกต์เหมือนฝีมือเชฟในภัตตาคารหรู ทว่าบรรยากาศและประสบการณ์ที่ได้รับ กลับช่วยเยียวยาจิตใจ และมอบความรู้สึกผ่อนคลาย สบายใจ ให้กับพวกเขาได้อย่างน่าประหลาด