บทที่ 715 การจากลา

ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน ในตอนที่จางแทซูเก็บกระเป๋าเดินทางออกจากประเทศเกาหลีใต้ ภายในใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความวิตกกังวลและหวาดหวั่น สาเหตุก็เป็นเพราะว่า ในเวลานั้น เขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่สุ่มเสี่ยง และมีสิทธิ์ที่จะถูกเขี่ยให้พ้นจากเส้นทางอำนาจ และถูกอัปเปหิออกจากหน่วยงานแกนกลางของสำนักงานอัยการสูงสุดได้ทุกเมื่อ ทว่าตัดภาพมาที่ปัจจุบัน ในวินาทีที่จางแทซูหวนกลับคืนสู่สำนักงานอัยการสูงสุดอีกครั้ง พร้อมกับสวมมงกุฎและแบกรับผลงานชิ้นโบแดง ในฐานะฮีโร่ผู้ลากคอฆาตกรแม่น้ำกรีนเข้าคุก เขาก็ได้ผงาดและกลายสภาพ เป็นอัยการซูเปอร์สตาร์ที่ร้อนแรง และเป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดในสำนักงานไปเสียแล้ว

และภารกิจแรกที่เขาลงมือสั่งการ หลังจากที่เดินทางกลับมาถึงกรุงโซล ก็คือการประกาศกร้าว และเปิดปฏิบัติการกวาดล้างขบวนการค้ามนุษย์ และเครือข่ายลักลอบเข้าเมืองอย่างเด็ดขาด

ทันทีที่นโยบายและคำสั่งนี้ถูกประกาศออกไป บรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่กรุงโซล และปริมณฑลอย่างอินชอน ต่างก็พากันสบถและก่นด่าด้วยความหัวเสียในทันที เหตุผลก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า การที่คำสั่งนี้ จะกลายเป็นการเพิ่มภาระงาน และทำให้พวกเขาต้องเหน็ดเหนื่อย สายตัวแทบขาดเพิ่มขึ้นอีกเป็นกองนั่นเอง

แต่ในเมื่อจางแทซูต้องการจะเห็นผลงานที่เป็นรูปธรรม ประกอบกับระบบและโครงสร้างอำนาจในเกาหลีใต้ ที่ทางตำรวจมีหน้าที่เพียงแค่ต้องก้มหน้าก้มตา ปฏิบัติตามคำสั่งของอัยการอย่างเคร่งครัดและห้ามบิดพลิ้ว ดังนั้น ทันทีที่คำบัญชาของจางแทซูถูกถ่ายทอดลงไป เจ้าหน้าที่ตำรวจในหลายพื้นที่ จึงต้องจำใจฝืนสังขาร และลงพื้นที่ปฏิบัติการกวาดล้างอย่างเร่งด่วน

เป้าหมายหลักในการกวาดล้างครั้งนี้ พุ่งเป้าไปที่บรรดาห้องเช่าและโรงแรมจิ้งหรีดซอมซ่อ ที่ตั้งอยู่ตามแนวชายฝั่ง ซึ่งมีสภาพแวดล้อมและคุณภาพชีวิตที่ย่ำแย่ ชนิดที่ว่าคนเกาหลีใต้แท้ๆ ไม่มีทางลดตัวลงไปเช่า หรือเหยียบย่างเข้าไปใช้บริการอย่างแน่นอน