บทที่ 722 บุกตลาดอสังหาริมทรัพย์

การต้องใช้ชีวิตในฐานะบุคคลเถื่อนไร้สัญชาติ ในประเทศเกาหลีใต้นั้น มันเป็นเรื่องที่น่าเวทนาและน่าอดสูมากขนาดไหนน่ะหรือ พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ มันหมายความว่าพวกเขาแทบจะไม่มีทาง เอาชีวิตรอดและหยัดยืนอยู่ในสังคมแห่งนี้ได้เลยน่ะสิ

ทำไมถึงพูดแบบนี้น่ะหรือ

ก็เพราะว่าคนที่มีสถานะคลุมเครือ และไม่มีหลักแหล่งที่มาที่ไปแน่ชัด ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครอง หรือสิทธิประโยชน์ใดๆ จากรัฐบาลเลยแม้แต่น้อย สถานะเถื่อนของพวกเขา จะเป็นตัวปิดกั้นและตัดสิทธิ์ ไม่ให้พวกเขาสามารถทำธุรกรรมทางการเงิน หรือครอบครองทรัพย์สินใดๆ ได้เลย และแน่นอนว่า การจะฝันเฟื่องไปถึงเรื่องการซื้อบ้านซื้อที่ดินนั้น ก็ลืมไปได้เลย หนำซ้ำ ในการใช้ชีวิตประจำวัน พวกเขาก็ยังต้องคอยหวาดผวา และหลบๆ ซ่อนๆ จากการถูกตำรวจเรียกตรวจ หรือก่อกวนอยู่ตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้พวกเขายอมก้มหน้าก้มตาไปเป็นผู้ใช้แรงงาน พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ หรือมีปากมีเสียง ที่จะไปเรียกร้องค่าจ้าง หรือสิทธิประโยชน์ตามกฎหมาย จากพวกนายจ้างหน้าเลือดได้เลย

แน่นอนว่า ปัญหาและข้อจำกัดยิบย่อยเหล่านี้ มันไม่ได้ระคายเคือง หรือเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตของคิมซูจินเลยสักนิด ท้ายที่สุดแล้ว งานที่เธอคลุกคลีและทำมาตลอดชีวิต มันก็คืองานสีเทาในโลกใต้ดินอยู่แล้ว แต่ทว่า... ถ้าหากเธอสามารถครอบครองสถานะ และมีตัวตนที่ถูกกฎหมายในเกาหลีใต้ได้ล่ะก็ เมื่อถึงคราวซวย หรือเกิดพลาดพลั้งถูกตำรวจจับกุมตัวขึ้นมา เธอก็ยังมีช่องทาง และสามารถจ้างทนายความฝีมือดี มาช่วยวิ่งเต้นและประกันตัวเธอ ออกมาจากเรือนจำได้ชั่วคราว ซึ่งนั่นจะทำให้เธอมีทางหนีทีไล่ จะเลือกหอบเงินหนี หรือจะวางแผนรับมือด้วยวิธีอื่นๆ เธอก็สามารถถอยฉาก และพลิกแพลงสถานการณ์ได้อย่างอิสระ ไม่เหมือนกับสภาพอันน่าเวทนาในตอนนี้ ที่เธอทำได้เพียงแค่ ก้มหัวและฝากชีวิตไว้กับองค์กรอันแสนจะอำมหิต หนำซ้ำ ยังต้องคอยหวาดระแวง และระแวดระวังตัวอยู่ตลอดเวลา ว่าตัวเองจะถูกคนอื่นเลื่อยขาเตียง หรือถูกเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่

ความใฝ่ฝันอันสูงสุดในชีวิตของคิมซูจิน ก็คือการได้ล้างมือจากวงการ และกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเยี่ยงคนธรรมดาสามัญ ต่อให้ต้องแลกด้วยการถูกส่งตัวกลับไปใช้ชีวิต เป็นเพียงประชาชนคนเดินดินธรรมดาๆ ที่ประเทศเกาหลีเหนือ ซึ่งเป็นบ้านเกิดเมืองนอน ที่เธอเคยอาศัยและใช้ชีวิตอยู่มาอย่างยาวนาน สำหรับคิมซูจินในตอนนี้ เธอก็ยังรู้สึกว่ามันคือความสุขและความปรารถนาอันสูงสุดแล้ว