บทที่ 724 เริ่มต้นใหม่

ย้อนกลับไปในช่วงเวลาก่อนที่จะหลบหนี และตัดสินใจเดินทางข้ามพรมแดนมายังประเทศเกาหลีใต้ ในภาพจำและทัศนคติที่ฝังหัวของจางจองฮยอกมาโดยตลอด บรรดาชนชั้นนายทุน ก็คือพวกหน้าเลือดและพวกปลิงดูดเลือด ที่มีจิตใจโหดเหี้ยมและพร้อมจะทำเรื่องเลวทรามได้ทุกวิถีทาง เพื่อกอบโกยผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเอง พวกเขาคือบุคคลอันตรายและเป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติ ที่สมควรจะถูกทางการไล่ล่า จับกุมตัวมาลงโทษ และต้องถูกควบคุมความประพฤติ อย่างเข้มงวดและเด็ดขาดที่สุด

ทว่า สิ่งที่จางจองฮยอกไม่เคยคาดคิด หรือคาดฝันมาก่อนเลยในชีวิต ก็คือหลังจากที่เขาอพยพ และดิ้นรนมาสร้างชีวิตใหม่ที่เกาหลีใต้ ในท้ายที่สุดแล้ว ตัวเขาเองกลับกลายสภาพ และเดินตามรอยเท้าของบุคคลจำพวกที่เขาเคยเกลียดชัง และตั้งข้อรังเกียจมากที่สุดไปเสียได้

แน่นอนว่า คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาว และมีประสบการณ์เฉียดตายมานับไม่ถ้วนอย่างจางจองฮยอก ย่อมไม่ใช่พวกคนโง่เขลา หรือพวกกบในกะลาอยู่แล้ว ในอดีต สมัยที่เขายังรับราชการ และคอยทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ด ติดตามอารักขาท่านนายพลไปปฏิบัติภารกิจในสถานที่ต่างๆ เขาก็ถือว่าพอจะได้เปิดหูเปิดตา และมีโอกาสได้เรียนรู้โลกกว้างมาบ้างพอสมควร เขาเคยเดินทางข้ามพรมแดนไปปฏิบัติภารกิจที่ประเทศจีน หนำซ้ำ ยังเคยแฝงตัวและใช้ชีวิตปะปนกับผู้คน ในเมืองเหยียนจี๋มาแล้วระยะหนึ่งด้วยซ้ำ พูดกันตามตรง จากก้นบึ้งของหัวใจ ลึกๆ แล้ว เขาก็เคยแอบอิจฉา และชื่นชมในวิถีชีวิตของบรรดาพ่อค้าและนักธุรกิจชาวจีน ที่มีกิจการและมีเส้นทางอาชีพเป็นของตนเองอยู่เหมือนกัน ถึงแม้ว่าในสายตาและอุดมการณ์ของประเทศบ้านเกิดของเขา บุคคลเหล่านี้จะถูกตราหน้า และตีขลุมว่าเป็นพวกนายทุนหน้าเลือด ทว่าเขาก็ไม่เคยปริปาก หรือแพร่งพรายความรู้สึกและทัศนคติที่ซุกซ่อนอยู่ในใจนี้ ออกมาให้คนนอก หรือใครก็ตามได้รับรู้เลยแม้แต่น้อย

ทว่า ทันทีที่เขาเหยียบย่าง และเริ่มต้นชีวิตใหม่ในแผ่นดินเกาหลีใต้ เขาก็ต้องเริ่มต้นจากศูนย์ อาศัยเพียงแค่ไม้ถูพื้นหนึ่งด้าม ผ้าขี้ริ้วหนึ่งผืน และรถกระบะบุโรทั่งสภาพซอมซ่ออีกหนึ่งคัน ในการบุกเบิกและต่อสู้ดิ้นรน จนในที่สุด เขาก็สามารถสานฝัน และก้าวขึ้นมาเป็นประธานบริษัทรับจ้างทำความสะอาด ที่มีพนักงานและลูกจ้างในสังกัด มากกว่าหลายร้อยชีวิตได้สำเร็จ ในปัจจุบัน กิจการและผลประกอบการของบริษัท ก็เจริญรุ่งเรืองและก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งความมั่นคง จนถึงขั้นที่ว่าตัวเขาเอง แทบจะไม่จำเป็นต้องลงไปจับไม้ถูพื้น หรือเหน็ดเหนื่อยกับการบริหารงานแบบวันต่อวันอีกต่อไปแล้ว ในแต่ละปี ลำพังแค่รายได้จากการรับเหมาทำความสะอาด และรับจ้างเช็ดกระจกหน้าผาอาคาร ให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างฮันแทกรุ๊ปและบริษัทการค้าล็อกฮี มันก็สามารถทำเม็ดเงิน และกวาดกำไรสุทธิเข้ากระเป๋าของเขา ได้มากถึงเกือบหนึ่งพันล้านวอนเลยทีเดียว

แต่ทว่า ในเวลานี้ โอกาสและโปรเจกต์ธุรกิจชิ้นยักษ์ ที่มีมูลค่าและผลตอบแทนมหาศาลยิ่งกว่า กำลังรอคอยและท้าทายความสามารถของเขาอยู่ ซึ่งโปรเจกต์ที่ว่านั้น ก็คือการเข้าไปรับช่วงต่อ และชุบชีวิตโครงการคอซังซิตี มหานครตึกร้างที่ตั้งตระหง่าน และถูกปล่อยทิ้งขว้างมานานหลายปี ในพื้นที่เขตมาโพนั่นเอง