บทที่ 730 คำพูดตามมารยาทเชื่อถือไม่ได้

"โอ้โฮ นึกไม่ถึงเลยจริงๆ นะครับ ว่าท่านประธานอีที่เป็นถึงระดับอภิมหาเศรษฐี จะวางตัวเป็นกันเองและไม่ถือตัวขนาดนี้"

หลังจากที่ได้รับเกียรติและร่วมโต๊ะอาหารมื้อหรู จนกระทั่งจางแทซูและลูกน้องทั้งสองคน กล่าวคำอำลาว่าที่พ่อตาและเดินทางออกจากคฤหาสน์ตระกูลอี มื้ออาหารกลางวันที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและเหนือความคาดหมายในครั้งนี้ ก็ทำเอาพัคแฮยองและคังดงวอน ถึงกับปลาบปลื้มและซาบซึ้งใจจนบรรยายไม่ถูก ท้ายที่สุดแล้ว การที่คนธรรมดาอย่างพวกเขา ได้มีโอกาสร่วมโต๊ะและรับประทานอาหารมื้อเที่ยง กับบุคคลสำคัญระดับประเทศและมีชื่อเสียงโด่งดังขนาดนี้ ต่อให้หลังจากนี้กลับไปถึงบ้าน เรื่องราวในวันนี้ก็คงจะถูกหยิบยกขึ้นมาคุยโวและโอ้อวด ไปได้ตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

ทางด้านของจางแทซู เขาไม่ได้เก็บเอาท่าทีและปฏิกิริยาตื่นเต้น ของลูกน้องทั้งสองคนมาใส่ใจ หรือคิดอะไรให้มากความเลยสักนิด ลึกๆ แล้ว เขาเพียงแค่รู้สึกว่า ในช่วงเวลาพักเที่ยงแบบนี้ ขืนเขาใช้งานและออกคำสั่ง ให้เพื่อนร่วมงานขับรถไปส่งเขา แล้วปล่อยให้พวกเขาสองคน ต้องทนหิวและหิ้วท้องไส้กิ่วกลับไปหาข้าวกินเองล่ะก็ มันดูจะเป็นการกระทำที่แล้งน้ำใจ และเสียมารยาทเกินไปหน่อย ดังนั้น แทนที่จะทำตัวเย็นชาและไร้น้ำใจ เขาก็สู้เอ่ยปากชักชวน และหนีบเอาเพื่อนร่วมงาน ไปร่วมโต๊ะฝากท้องและทานข้าวฟรี ที่คฤหาสน์ของว่าที่พ่อตาเสียเลยจะดีกว่า

หลังจากที่จัดการมื้อเที่ยงจนอิ่มหนำสำราญ จางแทซูก็เดินทางกลับมาที่สำนักงานอัยการสูงสุด ในขณะเดียวกัน บรรดาอัยการที่ถูกกระจายกำลังและแยกย้ายกันไปลงพื้นที่สืบสวน ก็ทยอยหอบหิ้วความคืบหน้า และเบาะแสล่าสุด กลับมารายงานที่สำนักงานอย่างต่อเนื่อง

"ท่านเจ้าหน้าที่บริหารครับ ทางทีมของเราได้เดินทางลงพื้นที่ และเข้าไปสืบสวนรวบรวมข้อมูล ที่ธนาคารแห่งชาติเกาหลีมาแล้วครับ ในปัจจุบัน บรรดาอดีตผู้ใต้บังคับบัญชา และเพื่อนร่วมงานของคุณคิมชีฮยอน ส่วนใหญ่ก็ล้วนได้รับการเลื่อนขั้น และก้าวขึ้นไปดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหาร หรือหัวหน้าแผนกสำคัญๆ กันเกือบหมดแล้ว ดังนั้น ในตอนที่เราเอ่ยชื่อและสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับเธอ บุคคลเหล่านี้ต่างก็ให้การ และกล่าวชื่นชมในตัวเธออย่างล้นหลามเลยล่ะครับ"