บทที่ 80 คดีใหม่

คืนนั้น จางแทซูที่นั่งดื่มเหล้าย้อมใจเป็นเพื่อนคังดงวอนผู้ผิดหวังในหน้าที่การงานมาทั้งคืน ก็ล้มตัวลงนอนในโรงแรมเล็กๆ ที่ฮวาซองและหลับยาวจนถึงเช้า เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น จางแทซูเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์ และค้นหาไฟล์วิดีโอจากกล้องติดตัวตำรวจที่บันทึกเหตุการณ์การไล่ล่าเมาแล้วขับ ซึ่งเขาได้รับไฟล์มาเมื่อคืน

วิดีโอนี้ชัดเจนมาก บทสนทนาข้างในก็ได้ยินอย่างชัดถ้อยชัดคำ จางแทซูตั้งใจฟังอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ไม่นานเขาก็พบเนื้อหาที่เป็นผลเสียต่อนาดงฮวีในบทสนทนานั้น ทันทีที่ได้หลักฐานชิ้นนี้มา รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

เมื่อมีหลักฐานชิ้นนี้ ข้อโต้แย้งของทนายนาดงฮวีที่อ้างว่าผู้ต้องสงสัยไม่ให้ความร่วมมือเพราะเข้าใจผิดเนื่องจากตำรวจไม่แสดงเจตนาให้ชัดเจน ก็จะตกไปทันที และด้วยหลักฐานชิ้นนี้ ต่อให้ทนายของนาดงฮวีสามารถพิสูจน์ได้ว่าพนักงานร้านอาหารไม่ได้แจ้งว่าเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์ในคืนนั้น ก็ทำได้แค่ลดหย่อนโทษ แต่ไม่สามารถทำให้พ้นผิดได้

พูดง่ายๆ ก็คือ วิดีโอนี้เพียงพอที่จะส่งนาดงฮวีเข้าคุกได้แล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น จางแทซูก็ไม่คิดจะรั้งอยู่ที่ฮวาซองต่อแม้แต่วินาทีเดียว เพราะถ้าจำไม่ผิด คดีของนาดงฮวีจะเปิดการไต่สวนในสัปดาห์หน้า ในเมื่อมีหลักฐานใหม่ในมือ เขาต้องรีบยื่นหลักฐานเพิ่มเติมต่อศาล ถึงตอนนั้นคงต้องรอดูกันว่าทนายฝ่ายตรงข้ามจะรับมืออย่างไร

แม้ในใจจะตื่นเต้นมาก แต่จางแทซูก็ยังอาบน้ำชำระล้างกลิ่นเหล้าที่ติดตัวในโรงแรมให้เรียบร้อย ก่อนจะขับรถมุ่งหน้ากลับโซล เมื่อถึงโซล เขาแวะกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ จากนั้นจึงขับรถราชการกลับไปยังสำนักงานอัยการกลางกรุงโซล

เมื่อจางแทซูกลับเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้ง อาจเป็นเพราะเขาเข้ามาอย่างกะทันหัน เพื่อนร่วมงานทั้งสามคนที่กำลังจับกลุ่มคุยกันอยู่ จึงรีบแยกย้ายกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเองอย่างลนลาน

จางแทซูเห็นดังนั้นก็รู้ว่าพวกเขากำลังอู้งาน แต่เวลานี้เขาไม่ใส่ใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ กลับหันไปพูดกับทุกคนในห้องว่า

"ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม อีกสิบนาทีไปเจอกันที่ห้องประชุม ผมมีงานสำคัญจะมอบหมาย!"

"ครับ/ค่ะ!"

ทุกคนขานรับ แล้วแกล้งทำเป็นยุ่งกับงานตรงหน้า พอเห็นจางแทซูเดินเข้าห้องทำงานส่วนตัว อิมจีฮโยก็รีบเดินตามเข้าไป แต่ทันทีที่ก้าวเข้าไป จางแทซูก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธอทันที

"ดึงไฟล์วิดีโอในมือถือผมออกมา เดี๋ยวเอาไปเปิดในห้องประชุม แล้วก็แจ้งศาลแขวงโซลด้วยว่า เกี่ยวกับคดีของนาดงฮวี เราจะยื่นหลักฐานเพิ่มเติม!"

อิมจีฮโยรับโทรศัพท์ของจางแทซูมา แล้วหันหลังเดินออกไปดำเนินการตามคำสั่ง ส่วนจางแทซูเปิดตู้เซฟในห้องทำงาน หยิบเอกสารที่อิมจีฮโยให้ไว้เมื่อวานออกมา แล้วหอบเอกสารปึกหนาเดินเข้าห้องประชุม

เมื่อมาถึงห้องประชุม อิมชางซอกและชิมฮโยยอนก็นั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้ว

จางแทซูจึงให้อิมจีฮโยเปิดวิดีโอจากมือถือขึ้นจอ ทุกคนจ้องมองวิดีโอนั้น แล้วตกอยู่ในความเงียบงัน

......

สิบนาทีต่อมา ชิมฮโยยอน เจ้าหน้าที่ธุรการสาว เป็นคนทำลายความเงียบขึ้นก่อน เธอถามด้วยความลังเลว่า

"บทสนทนาในวิดีโอ ดูเหมือนจะไม่ตรงกับหลักฐานที่ทนายของนาดงฮวียื่นมาเลยนะคะ? หรือว่า..."

"ใช่ครับ พวกเขายื่นหลักฐานเท็จ และเห็นได้ชัดว่าวิดีโอที่เรามีอยู่นี้อธิบายความจริงได้ดีกว่า!"

"ถ้าอย่างนั้น เราต้องยื่นหลักฐานใหม่ต่อศาลแขวงโซลใช่ไหมครับ?"

อิมชางซอกถามด้วยความสงสัย

"ใช่ครับ แต่วิดีโอนี้โยงไปถึงสองเรื่อง เรื่องแรกคือคดีเมาแล้วขับของนาดงฮวี หลักฐานมัดตัวแน่นหนา เชื่อว่าขอแค่เรายื่นหลักฐานเพิ่มเติมนี้ไป ศาลแขวงโซลคงไม่มีข้อโต้แย้ง เรื่องนาดงฮวีติดคุกถือว่าแน่นอนแล้ว! ส่วนเรื่องที่สอง เนื่องจากก่อนหน้านี้ฝ่ายนาดงฮวียื่นหลักฐานเพิ่มเติมที่ขัดแย้งกับความเป็นจริงอย่างชัดเจน และคำให้การสำคัญก็กลับตาลปัตร ผมกำลังพิจารณาว่าจะเปิดการสอบสวนใหม่ต่อนาดงฮวี ในข้อหาปลอมแปลงพยานหลักฐานครับ!"

"สอบสวนข้อหาให้การเท็จเหรอครับ?"

ได้ยินคำพูดของจางแทซู อิมชางซอกก็สะดุ้งโหยง สอบสวนข้อหาให้การเท็จงั้นเหรอ นาดงฮวีเป็นถึงลูกชายสมาชิกรัฐสภา การสอบสวนเขาเรื่องให้การเท็จ ก็เท่ากับสอบสวนพ่อของเขาไม่ใช่เหรอ? นี่มัน...

ในขณะที่อิมชางซอกกำลังตกตะลึง จางแทซูก็พูดเสริมขึ้นว่า

"เอาล่ะครับทุกท่าน ในเมื่อเป้าหมายงานชัดเจนแล้ว เรามาแบ่งงานกัน สำหรับคดีเมาแล้วขับของนาดงฮวีที่ต้องยื่นหลักฐานเพิ่ม ผมขอมอบหมายให้คุณชิมรับผิดชอบ ส่วนการสอบสวนข้อหาให้การเท็จที่ร้ายแรงกว่า ผมอยากให้คุณอิมรับผิดชอบงานเอกสารเบื้องต้น ส่วนงานสืบสวนภาคสนาม ผมจะเป็นคนดำเนินการเบื้องต้นเองครับ! อีกอย่าง คุณอิมจีฮโย!"

"ค่ะ!"

"แจ้งไปทางสถานีตำรวจ ให้พาตัวผู้ชายอีกคนที่นั่งรถมากับนาดงฮวีในคืนเกิดเหตุมาสอบปากคำ! ดูซิว่าจะมัดตัวเรื่องการให้การเท็จได้ไหม!"

"รับทราบค่ะ!"

......

จางแทซูสั่งงานเสร็จสรรพอย่างรวดเร็ว เมื่อทุกคนเดินออกจากห้องประชุม หัวใจของแต่ละคนกลับรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาทันที

พูดตามตรง แม้อัยการจะมีอำนาจในการสืบสวนที่ไม่อาจโต้แย้งได้ แต่การจะสอบสวนบุคคลระดับสมาชิกรัฐสภาและเครือญาติ ท้ายที่สุดแล้วควรจะเป็นหน้าที่ของ "สำนักงานใหญ่" ฝั่งตรงข้ามถนน (สำนักงานอัยการสูงสุด) เสียมากกว่า อัยการที่นั่นต่างหากคือผู้ล่าที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของระบบยุติธรรมเกาหลี อย่าว่าแต่ ส.ส. เลย แม้แต่ประธานาธิบดีก็ไม่รู้ถูกส่งเข้าคุกไปกี่คนแล้ว

แต่พอย้อนกลับมาดูอัยการจางแทซูล่ะ? แม้ที่ทำงานจะชื่อว่าสำนักงานอัยการกลางกรุงโซล แต่เนื้อแท้มันก็เป็นแค่สำนักงานอัยการระดับท้องถิ่นเท่านั้น ปกติรับผิดชอบคดีอาญาทั่วไป หรือคดีสำคัญในเขตโซลก็ยังพอว่า แต่จะไปสอบสวนสมาชิกรัฐสภาเนี่ยนะ?

ในฐานะเจ้าหน้าที่ธุรการมากประสบการณ์ อิมชางซอกอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าเงียบๆ กับการกระทำของจางแทซู แต่ทว่า ในฐานะเจ้าหน้าที่ เขาก็มีจรรยาบรรณของตัวเอง แม้ในใจจะรู้สึกว่าคำสั่งของหัวหน้าไม่ค่อยเหมาะสม แต่ภายนอกเขาก็จะไม่แสดงออกมา กลับกันเขาจะตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายอย่างเคร่งครัด

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสามคนจึงกลับไปที่โต๊ะทำงานด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน ชิมฮโยยอนเปิดแฟ้มคดีของนาดงฮวีขึ้นมาใหม่ เริ่มกรอกเอกสารยื่นคำร้องขอส่งหลักฐานเพิ่มเติม ส่วนอิมจีฮโยโทรศัพท์ไปยังสถานีตำรวจที่คังดงวอนเคยสังกัด เพื่อขอให้ทางตำรวจนำตัวชายอีกคนที่นั่งรถมาในคืนเกิดเหตุมาสอบปากคำที่สถานี สำหรับเจ้าหน้าที่ธุรการอิมชางซอก เขาเปิดไฟล์เอกสารใหม่ขึ้นมาเงียบๆ และเริ่มกรอกข้อมูลการสืบสวนสำหรับคดีใหม่

จางแทซูที่นั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว มองดูภาพเพื่อนร่วมงานที่กำลังปฏิบัติหน้าที่กันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคาดหวังขึ้นมา!