บทที่ 811 อีเมลสองฉบับ

ปัจจุบันคิมซูจินอาศัยอยู่ในห้องพักสไตล์ลอฟต์ที่ดัดแปลงมาจากโรงงานเก่า พื้นที่แห่งนี้มีขนาดกว้างขวางทว่าค่าเช่ากลับถูกแสนถูก อันที่จริงในฐานะผู้กุมบังเหียนผู้อยู่เบื้องหลังโลกใต้ดินของกรุงโซล คิมซูจินไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทองเลยสักนิด สาเหตุที่เธอเลือกอาศัยอยู่ในสถานที่เช่นนี้ก็เพื่อการเก็บตัวไม่ให้เป็นที่สะดุดตา

ท้ายที่สุดแล้วหากเธอไปอาศัยอยู่ในย่านหรูหราอย่างเขตคังนัม ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าตำรวจจะไม่จับสังเกตเธอ ลองคิดดูสิในสถานที่อย่างเขตคังนัม ผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนหนึ่งจู่ๆ ก็หอบเงินก้อนโตไปซื้อและพักอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์สุดหรู มันคงเป็นเรื่องยากที่จะไม่ดึงดูดความสนใจจากผู้คนรอบข้าง

ในความเป็นจริงอำนาจที่อยู่ในมือของคิมซูจินนั้นยิ่งใหญ่จนน่าตกใจ ทว่าบางครั้งการมีอำนาจล้นมือก็ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป เพราะมันหมายความว่าในหลายๆ ครั้งเธอจะต้องแบกรับภาระและความรับผิดชอบที่หนักหน่วงยิ่งกว่า

หลังจากตื่นนอนในตอนเช้า คิมซูจินก็หยิบเอาข้าวโอ๊ตและนมสดมาผสมกันในชามใบใหญ่ จากนั้นก็นำไปอุ่นในไมโครเวฟ เมื่อจัดการเรื่องอาหารเช้าเสร็จสรรพ เธอก็ก้าวขึ้นไปบนลู่วิ่งไฟฟ้า พร้อมกับเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับติดต่อสื่อสารกับองค์กรขึ้นมา

เมื่อหน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างขึ้น คิมซูจินก็ทำการล็อกอินเข้าสู่ระบบและเปิดโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่ใช้กันภายในองค์กร ทันใดนั้นเธอก็พบว่ามีอีเมลที่ยังไม่ได้เปิดอ่านฉบับหนึ่งส่งเข้ามาในกล่องจดหมายของเธอ