บทที่ 810 ถูกปิดล้อมทุกสารทิศ

ในเวลานี้ ภายในป่าทึบข้างทางหลวง ตำรวจกำลังจูงสุนัขดมกลิ่นเพื่อแกะรอยและตามล่ากลิ่นของฆาตกร ทว่าลึกเข้าไปในป่าทึบแห่งนี้ ชายที่มีใบหน้าซูบผอมคนหนึ่งกำลังฉีกซองพริกไทย แล้วเทผงพริกไทยลงไปในรองเท้า เขามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง เมื่อเทผงพริกไทยจนเต็มพื้นรองเท้าแล้ว เขาจึงสวมรองเท้ากลับเข้าไปใหม่ จากนั้นก็ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ สอดส่องดูสถานการณ์โดยรอบอย่างละเอียด

เห็นได้ชัดว่าตำรวจได้ทำการปิดล้อมที่นี่เอาไว้หมดแล้ว ทว่าเหงียนเวียตกว็อกไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

ความจริงแล้ว หากไม่ใช่เพราะขัดสนเรื่องเงินทอง เขาคงไม่ระหกระเหินมายังประเทศที่แปลกหน้าแห่งนี้หรอก

ย้อนกลับไปตอนที่เขายังอยู่ในฮานอย มีคนแนะนำและหยิบยื่นโอกาสให้เขาเดินทางมาที่เกาหลีใต้ โดยมีข้อตกลงว่าใช้เวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ หากทุกอย่างราบรื่น เมื่อกลับไปก็จะมีคนมอบเงินก้อนโตให้เขา ซึ่งมันจะทำให้เขาสามารถปลดหนี้ก้อนโตที่กู้ยืมมารักษาอาการป่วยของแม่ได้จนหมดสิ้น

เดิมทีเหงียนเวียตกว็อกไม่ได้อยากทำเรื่องแบบนี้เลย ทว่าความเป็นจริงกลับบีบบังคับให้เขาต้องยอมจำนน ตัวเขาที่รับใช้ชาติเป็นทหารมาหลายปี ต้องปลดประจำการเพราะอาการบาดเจ็บและโรคภัยไข้เจ็บรุมเร้า คนที่คุ้นเคยกับการต่อสู้และเรียนรู้ทักษะการฆ่าคนมาสารพัดรูปแบบอย่างเขา ในตอนนี้ไม่สามารถหันไปประกอบอาชีพอื่นได้เลย