บทที่ 819 วางกับดัก

ในย่านตลาดราคาถูกที่คึกคักและจอแจบริเวณชานเมืองกรุงโซล บริเวณลานซักล้างด้านหลังห้องครัวของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ชายรูปร่างแคระแกร็นและมีผิวพรรณคล้ำแดดคนหนึ่ง กำลังก้มหน้าก้มตาขัดล้างจานชามอย่างขะมักเขม้น

สถานที่แห่งนี้คือตรอกเล็กๆ ด้านหลังห้องครัว มีถังขยะใบใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่เคียงข้าง บรรดาจานชามและเศษอาหารที่ลูกค้าทานเหลือ จะถูกลำเลียงมาทิ้งและล้างทำความสะอาดเบื้องต้นที่นี่เสียก่อน จากนั้นถึงจะถูกส่งเข้าไปล้างให้สะอาดหมดจดอีกครั้งในห้องครัว

สำหรับในประเทศเกาหลีใต้แล้ว อาชีพเด็กล้างจานถือเป็นงานที่เหน็ดเหนื่อยและหนักหนาสาหัสเอามากๆ ถึงแม้ว่าร้านอาหารหลายแห่งจะยอมควักกระเป๋าลงทุนซื้อเครื่องล้างจานกำลังสูงมาใช้งาน ทว่าสำหรับร้านปิ้งย่างบางแห่ง พวกเขากลับไม่สามารถพึ่งพาเครื่องจักรทุ่นแรงเหล่านั้นได้ สาเหตุก็เป็นเพราะว่า คราบไหม้และคราบไขมันที่เกาะติดฝังแน่นอยู่บนเตาและกระทะปิ้งย่างนั้น มันเหนียวหนึบและล้างออกยากมาก คราบสกปรกพวกนี้จำเป็นต้องใช้ฝอยขัดหม้อหรือแปรงลวดขัดถูอย่างแรงเท่านั้นถึงจะหลุดออก มันจึงเป็นงานที่ต้องใช้พละกำลังและหยาดเหงื่อแรงงานอย่างแท้จริง หนำซ้ำเมื่อคำนึงถึงเรื่องการลดต้นทุนและผลกำไร ค่าจ้างสำหรับงานประเภทนี้จึงถูกกดจนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ดังนั้นจึงมีเพียงแค่แรงงานต่างด้าวอพยพเท่านั้น ที่ยินยอมและยอมกัดฟันทำงานที่ทั้งเหนื่อยและได้เงินน้อยนิดแบบนี้

ในเวลานี้เป็นช่วงกลางฤดูร้อนที่อากาศร้อนอบอ้าว ชายคนนั้นยังคงก้มหน้าก้มตาขัดกระทะอย่างเอาเป็นเอาตาย ถึงแม้ว่าฝ่ามือของเขาจะเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและบาดแผลจากการถูกลวดบาด ทว่าเขาก็ไม่อาจหยุดพักหรือผ่อนแรงลงได้เลย สาเหตุก็เป็นเพราะว่า ยังมีเตาปิ้งย่างและกระทะที่ลูกค้าใช้แล้ว ถูกลำเลียงออกมาจากในร้านอย่างไม่ขาดสาย เขาต้องเร่งมือขัดล้างให้สะอาดโดยเร็วที่สุด เพื่อให้ทันต่อความต้องการและหมุนเวียนกลับไปให้บริการลูกค้าที่กำลังแน่นร้านอยู่ด้านหน้า

ทว่าในจังหวะที่เขากำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขะมักเขม้นอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีรองเท้าหนังขัดมันเงาวับหลายคู่ ปรากฏขึ้นมาในสายตาและหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา ชายเวียดนามชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความประหลาดใจ และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็พบกับชายฉกรรจ์สวมชุดสูทหลายคนที่จงใจปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก เผยให้เห็นรอยสักวับๆ แวมๆ คนพวกนั้นกำลังก้มมองดูเขาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาและดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย