ตอนที่ 818
บทที่ 818 กำจัดตัวปัญหา
minibunny · 11,078 ตัวอักษร
"นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเลือกนัดนายมาเจรจาและพูดคุยกันที่นี่ นายลองมองดูตู้กระจกและตู้ปลาพวกนี้สิ ข้างในนั้นมันอัดแน่นและเต็มไปด้วยอาหารทะเลรวมถึงปลาที่ยังมีชีวิตและแหวกว่ายไปมาอย่างอิสระ ทว่าในฐานะลูกค้าที่นั่งอยู่ตรงนี้ พวกเรากลับเป็นคนกุมชะตาชีวิตและมีสิทธิ์ชี้ขาดความเป็นความตายของพวกมัน ปลาตัวนี้... อีกเดี๋ยวฉันจะสั่งให้พ่อครัวแล่และทำเป็นซาชิมิ ส่วนปลาตัวโน้น... ฉันอยากจะเอาไปต้มซีอิ๊ว และปลาตัวนั้น... ฉันอยากจะเอาไปย่างเกลือ นายเป็นคนฉลาด นายคงจะฟังออกและเข้าใจความหมายแฝงที่ฉันต้องการจะสื่อใช่ไหม"
จางแทซูใช้ตะเกียบชี้กราดไปยังบรรดาปลาและสัตว์น้ำที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในตู้กระจก ทว่าคำพูดเรียบๆ ของเขา กลับทำเอาฮาจินวอนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับเหงื่อแตกพลั่กและรู้สึกหนาวสันหลังวาบ
แน่นอนว่าคนอย่างฮาจินวอนไม่ใช่คนโง่ เขาย่อมฟังออกและตีความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของจางแทซูได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ความหมายประการแรกก็คือ สำหรับบรรดาอัยการและผู้ทรงคุณวุฒิที่ร่ำเรียนและกุมกฎหมายอยู่ในมือแล้ว พวกนักเลงและแก๊งมาเฟียอย่างพวกเขาก็เปรียบเสมือนปลาที่ถูกขังอยู่ในตู้กระจก อัยการจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด ส่วนความหมายประการที่สองก็คือ ในฐานะลูกพี่ใหญ่และหัวหน้าแก๊ง ทว่าเขากลับไร้น้ำยาและไม่มีปัญญาควบคุมดูแลลูกน้องใต้บังคับบัญชาของตนเองให้ดี ย้อนกลับไปในสมัยที่ลูกพี่ฮวังยังมีชีวิตอยู่และกุมอำนาจนั้น ลูกพี่ฮวังก็เปรียบเสมือนลูกค้าที่คอยชี้เป็นชี้ตายให้กับพวกเขานั่นแหละ ลูกพี่ฮวังบริหารและปกครองแก๊งได้อย่างเด็ดขาดและเบ็ดเสร็จ หนำซ้ำในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา เขาก็ยังมุ่งมั่นและทุ่มเทให้กับการฟอกตัวและพาแก๊งทงแฮขึ้นมาอยู่บนดินอย่างถูกกฎหมาย ด้วยเหตุนี้ ต่อให้จะมีลูกน้องคนไหนคิดคดทรยศหรืออยากจะหักหลังไปแจ้งตำรวจ มันก็ไม่มีหลักฐานหรือช่องโหว่ใดๆ ที่จะสามารถนำมาใช้มัดตัวหรือเล่นงานลูกพี่ฮวังได้เลย
เมื่อลองทบทวนและมองย้อนกลับไป ถึงแม้ว่าลูกพี่ฮวังจะเป็นคนที่หน้าเลือด ขี้เหนียว และไม่เคยเห็นหัวหรือให้ความสำคัญกับคำว่าพี่น้องหรือความมีน้ำใจนักเลง ทว่าในแง่ของการบริหารจัดการและควบคุมลูกน้องให้อยู่ในโอวาทนั้น ฮาจินวอนกลับตระหนักและยอมรับความจริง ว่าเขายังเรียนรู้และสืบทอดวิชาจากลูกพี่ฮวังมาได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วนเลยด้วยซ้ำ
"ท่านอัยการครับ ผมเข้าใจและตระหนักถึงความผิดพลาดของตัวเองแล้วครับ เป็นเพราะผมบกพร่องและหละหลวมในการปกครองลูกน้องเอง สำหรับเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นในครั้งนี้... ผมต้องขอกราบขอบพระคุณท่านอัยการจากใจจริงเลยนะครับ ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือและช่วยปกป้องผมเอาไว้"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
