บทที่ 115 เปิดบ้านต้อนรับเพื่อนฝูง

หยางจ้านที่รู้สึกว่าตัวเองว่างจัดจริงๆ ก็เลยเดินออกไปเล่นกับหวังเฉิงที่กำลังหยอกล้อฮุยฮุยกับอาฉีอยู่ที่ลานหน้าบ้าน

"น่าอิจฉาแกจริงๆ ว่ะเถ้าแก่หยาง บ้านพร้อม รถพร้อม หมาพร้อม ขาดก็แต่สาวข้างกาย เมื่อไหร่จะมาล่ะเนี่ย" หวังเฉิงดูจะชอบใจฮุยฮุยเป็นพิเศษ เอาลูกบอลใบเล็กโยนเล่นกับมันไม่หยุด

หยางจ้านลากเก้าอี้ชายหาดไปกางนั่งใต้ร่มไม้ริมลาน อาฉีก็รีบกระโจนขึ้นมาเกาะขา กระดิกหางดิ๊กๆ เอาหัวถูไถฝ่ามือเขาอย่างออดอ้อน

"แฟนฉันทำงานอยู่ว่ะ เลิกงานถึงจะมา แดดร้อนเปรี้ยงขนาดนั้น แกจะย้ายมาเล่นในร่มนี้ไม่ได้หรือไงฮะ"

หวังเฉิงเล่นจนเริ่มหมดแรง พอได้ยินหยางจ้านทักก็เห็นด้วย ลากเก้าอี้มานั่งขนาบข้างหยางจ้านใต้ร่มไม้ ปล่อยให้สองคนกับอีกสองตัวนั่งเล่นคุยกันรับลมเย็นๆ