บทที่ 130 งานขายที่แสนวุ่นวาย

ในฝั่งบริษัทปิโตรเคมี หยางจ้านได้จัดสรรปันส่วนผลประโยชน์และกระจายงานประจำที่จุกจิกออกไปหมดแล้ว แต่ในโลกของความเป็นจริง งานขายไม่มีทางที่จะสั่งการแค่ไม่กี่ประโยคแล้วจะกลายเป็นเถ้าแก่ที่สลัดมือวางเฉยได้ทันทีหรอก!

ในฐานะนักขาย 'มือดี' การปิดดีลและเซ็นสัญญาเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น อย่างน้อยในช่วงแรกของวงจรธุรกิจ หยางจ้านจำเป็นต้องติดตามงานอย่างใกล้ชิดเพื่อให้แน่ใจว่าทุกขั้นตอนดำเนินไปอย่างถูกต้องและเข้าใจรายละเอียดที่สำคัญในแต่ละจุด

เงินทองไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่ชื่อเสียงและความรับผิดชอบเป็นของเขาเอง การทำความเข้าใจทุกกระบวนการจะช่วยให้ในภายหลังหากเกิดปัญหาขึ้น เขาจะได้ไม่กลายเป็นคนตาบอดที่คลำทางไม่ถูก เขาอาจจะเลือกเป็นปลาเค็มในตำแหน่งงานได้ แต่เขาจะไม่ยอมนอนนิ่งให้สถานการณ์มาทำให้เขากลายเป็นคนไร้ค่า นี่คือตรรกะที่หยางจ้านแยกแยะได้ชัดเจน

ผ่านไปหนึ่งวัน ออร์เดอร์จากสำนักงานใหญ่โปรเจกต์ถมทะเลก็ทยอยส่งเข้ามา บิลที่ส่งมายังบริษัทปิโตรเคมีบังเอิญเป็นออร์เดอร์จากลูกค้าเก่า ซึ่งขงผิงอันและคนอื่นๆ จัดการกันเองได้ ส่วนออร์เดอร์ในนามบริษัทกวางฮุ่ยล้วนเป็นลูกค้าใหม่ หยางจ้านจึงต้องเข้าไปกำกับดูแลการเปิดบิลและการจัดส่งด้วยตัวเองถึงที่

แน่นอนว่าการกำกับดูแลที่ว่า คือการไปนั่งในห้องทำงานของหลี่ชิงซานเพื่อดูพวกเฝิงคุนเปิดบิลและวางแผนการจัดส่ง เฝิงคุนได้รับการสนับสนุนจากหลี่ชิงซานอย่างเต็มที่ เขาจึงโชว์พาวในการจัดส่งอย่างใจป้ำ วันนั้นมีออร์เดอร์เข้ามาสี่ใบ เขาจัดรถน้ำมันออกไปพร้อมกันทีเดียวสี่คันเพื่อแยกส่งแต่ละที่ทันที