บทที่ 146 สองพี่น้องพบหน้า สายใยยังผูกพัน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หยางจ้านตื่นขึ้นมาเองตอนแปดโมงกว่าๆ ลืมตาขึ้นมาบิดขี้เกียจก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องพักในโรงแรมห้าดาว สุดท้ายเมื่อคืนเขาก็เลือกที่จะออกมาหาโรงแรมนอน

ช่วยไม่ได้นี่นา ถึงแม้ที่สปาคลับจะสามารถนอนค้างคืนได้ฟรี แต่สำหรับชายหนุ่มที่กำลังเลือดร้อนและเต็มไปด้วยพลังงาน การต้องนอนอยู่คนเดียวท่ามกลางสาวสวยหน้าตาดีมากมาย แถมต้นทุนในการ "ปืนลั่น" ก็ต่ำแสนต่ำ หยางจ้านจึงไม่อยากท้าทายความซื่อสัตย์ของตัวเองอีกต่อไป สู้หนีออกมาให้พ้นหูพ้นตาไปเลยดีกว่า

อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกไปกินบุฟเฟต์อาหารเช้าสุดหรูของโรงแรมห้าดาว อาหารน่ะอลังการงานสร้างจริงๆ แต่รสชาติก็งั้นๆ ถ้าให้หยางจ้านเลือกเอง สู้เดินเข้าซอยไปหาเส้นหมี่เครื่องในหมูกินยังจะถูกปากกว่าเยอะ

พอเห็นว่าเก้าโมงแล้ว เขาถึงโทรหาพี่สาว ถามที่อยู่ให้ชัดเจน แล้วนัดกินมื้อเที่ยงด้วยกัน ระหว่างอยู่ในห้องพักเขาก็เปิดคอมพิวเตอร์เช็กเส้นทางให้ชัวร์ ตอนนี้พี่สาวของเขาถูกส่งมาประจำอยู่ที่เมืองฝอซาน ทำหน้าที่จัดซื้อและจ่ายเงินค่าวัสดุและชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ทางโรงงานเช่าอพาร์ตเมนต์ให้พวกเธอใช้เป็นทั้งออฟฟิศและที่พัก

หยางจ้านในชาติก่อนเคยไปที่นั่นมาครั้งหนึ่ง แต่นั่นมันตอนที่นั่งรถทัวร์ไป ใครจะไปจำทางได้ล่ะ