บทที่ 185 พี่น้องแบ่งเงินเล่นกันในลานบ้าน

หยางจ้านเดินตามหลี่ชิงซานเข้าไปในห้องทำงาน พอเขานั่งลงบนโซฟาก็เตรียมจะเริ่มวงจรชงชาสูบบุหรี่ตามปกติ แต่หลี่ชิงซานกลับปล่อยให้หยางจ้านชงชาเอง ส่วนตัวเขาเดินออกไปที่ห้องอื่น

ไม่นานหลี่ชิงซานก็กลับเข้ามาพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ พอปิดประตูปุ๊บเขาก็วางกระเป๋าลงบนเก้าอี้ข้างหยางจ้านทันที กลับมานั่งไขว่ห้างบนโซฟา เลิกคิ้วแล้วพูดว่า "ที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ว่า 10-30 พี่น้องกอดคอกันแล้วจะไม่พูดพร่ำทำเพลง เอาเป็นค่ากลาง 20 ละกัน สามปั๊มก็รวมเป็น 60 วันหลังถ้ามีเรื่องแบบนี้อีกก็โยนมาให้พี่ได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ"

หยางจ้านเคยจับเงินก้อนโตมาแล้วก็จริง แต่ความตรงไปตรงมาและรักษาคำพูดในการจ่าย "ค่านายหน้า" ของหลี่ชิงซานก็ทำให้เขาประหลาดใจอยู่บ้าง เขารูดซิปกระเป๋าดูข้างใน เห็นธนบัตรใบใหม่เอี่ยมมัดใหญ่หกมัดนอนนิ่งอยู่ ลองยกดูกะน้ำหนักน่าจะราวๆ สิบกว่าชั่งได้

ผมไม่ได้ทวง แต่ในเมื่อพี่ให้มา ผมก็รับไว้ไม่ขัดศรัทธา... นี่คือความคิดที่แท้จริงของหยางจ้าน

เขารูดซิปกระเป๋าปิด ตบกระเป๋าเบาๆ แล้วพูดอย่างไม่เกรงใจว่า "ขอบคุณครับพี่รอง ของชิ้นนี้ผมขอรับไว้ด้วยความยินดีเลยครับ วันหลังถ้ามีเรื่องดีๆ แบบนี้อีก รับรองว่าผมจะส่งมาให้พี่เป็นคนแรกแน่นอน"