บทที่ 188 ความต้องการใหม่จากบริษัทจั่วอี้

งานสังสรรค์แสนชิลลากยาวไปจนถึงห้าทุ่มกว่าถึงได้เลิกรา คนที่ต้องเดินทางกลับมีแค่กู้เหว่ยกับเฉินเซ่าเจี๋ย เพราะพวกเขามาแบบปุบปับไม่ได้เตรียมข้าวของอะไรมาเลย แถมคนท้องจะให้มาค้างอ้างแรมที่นี่ก็คงไม่ค่อยสะดวก เลยต้องยอมขับรถฝ่าความมืดกลับเข้าตัวเมือง

ส่วนโอวเสี่ยวจิ้งนั้นเตรียมตัวมาตั้งแต่บ่ายแล้วว่าจะมาค้างที่นี่สักสองวัน ยังไงซะเหยียนเฟิงก็มีห้องพักอยู่ที่บ้านเลขที่ 168 อยู่แล้ว ข้าวของเครื่องใช้ก็มีพร้อมหยิบมาใช้ได้เลย

แน่นอนว่าโอวเสี่ยวถิงก็ต้องอยู่กับพี่สาวและพี่เขยของเธอ ส่วนเจี่ยงฉี่เชาก็ขอเนียนค้างที่นี่ด้วยคืนนึง กะว่าพอนอนหลับสร่างเมาตอนเช้ามืดค่อยขับรถกลับเซินเจิ้นไปใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือนแบบ 965 (เข้างาน 9 โมงเช้า เลิก 6 โมงเย็น ทำงาน 5 วันต่อสัปดาห์) ต่อไป

พองานเลี้ยงเลิกรา คนในลานบ้านก็แยกย้ายกันไป กู้เหว่ยกับภรรยาขับรถกลับไปแล้ว เหยียนเฟิงต้องดูแลโอวเสี่ยวจิ้งเลยขอตัวไปพักผ่อนก่อน หยางจ้านกับเฉินเฉินในฐานะเจ้าบ้านก็รับหน้าที่เก็บกวาดเศษซากอารยธรรม ส่วนเจี่ยงฉี่เชาไอ้หน้าหนา ดึกป่านนี้แล้วยังมีหน้าไปชวนโอวเสี่ยวถิงพาน้องหมาไปเดินเล่นริมหาดได้อีก เรื่องตามจีบผู้หญิงนี่ต้องยอมรับว่าฝีมือมันไม่ธรรมดาจริงๆ

ตอนที่หยางจ้านกับเฉินเฉินเก็บกวาดเสร็จเตรียมตัวจะเข้านอน ถึงได้ยินเสียงเจี่ยงฉี่เชากับโอวเสี่ยวถิงเปิดประตูเข้ามา