บทที่ 195 เปิดตัวว่าที่ลูกเขยอย่างเป็นทางการ

เดินถือเค้กออกมาจากสตูดิโอ หยางจ้านก็หันไปถามเฉินเฉิน "ปกติวันเกิดคุณแม่ พวกเธอซื้ออะไรเป็นของขวัญกันล่ะ?"

เฉินเฉินเอียงคอหันมามอง ส่ายหน้าเบาๆ แล้วตอบว่า "ไม่เคยซื้อหรอกค่ะ วันเกิดก็แค่มารวมตัวกินข้าวกันให้ครึกครื้น ทำให้พ่อกับแม่มีความสุขก็พอแล้ว! ครอบครัวทั่วไปเขาก็ทำกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ ไม่เห็นต้องมานั่งปวดหัวคิดว่าจะซื้ออะไรให้เลย ยิ่งเมื่อก่อนพวกเรายังเด็กกันอยู่ด้วย"

หยางจ้านลองคิดดู เออ ก็จริงแฮะ นี่มันชีวิตจริงนะเว้ย ไม่ใช่ละครหลังข่าว แม่ยายก็ไม่ใช่ซูสีไทเฮา จะมามีฉากลูกหลานแย่งกันหาของขวัญล้ำค่ามาประเคนแข่งกันได้ยังไง คิดเยอะไปเองแท้ๆ!

เขาเอาเค้กก้อนโตไปวางในรถ หาของมาดันไว้รอบๆ กันกระแทกตอนรถวิ่ง จากนั้นก็ขับออกไปไม่กี่ร้อยเมตร จอดรถริมถนนโดยไม่ดับเครื่อง ลงไปที่ร้านดอกไม้สวยๆ ชั้นล่างของห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ๆ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องจัดช่อดอกไม้ช่อโตๆ ไปถือสักช่อสิ ขอแค่มีของเต็มไม้เต็มมือ หยางจ้านก็สามารถเดินเข้างานได้อย่างมั่นใจและสง่างามแล้ว

บอกเลยว่าหยางจ้านค้นพบเคล็ดลับแล้ว วันหลังถ้ามีงานอะไรที่เกี่ยวกับแม่ยาย แค่พกดอกไม้ช่อโตๆ ไปด้วยรับรองว่าไม่มีพลาด