บทที่ 197 พนักงานใหม่มารายงานตัว

ในที่สุดหยางจ้านก็ผ่านพ้นวันเกิดแม่ยายมาได้อย่างราบรื่นและปลอดภัย เขาให้คะแนนการวางตัวของตัวเองสูงถึง 85 คะแนนขึ้นไป ไม่ใช่ว่าถ่อมตัวหรือหลงตัวเองเกินไปหรอกนะ แต่ประเมินจากคนในบ้านเฉินเฉิน รวมทั้งพี่สะใภ้และหลานชายอย่างเหนี่ยวหนิวแล้ว หยางจ้านมั่นใจว่าเขาน่าจะเอาชนะใจทุกคนได้หมดแล้วล่ะ หลังจากนี้ถ้าทำตัวตามปกติไปเรื่อยๆ จนกว่าความรักจะสุกงอม ก็คงไม่มีอุปสรรคอะไรมาขวางทางได้อีกแล้ว

ช่วงสุดสัปดาห์สองวันที่เหลือ หยางจ้านในเซินเจิ้นมีแค่เพื่อนสมัยเรียนเท่านั้นที่พอจะชวนออกไปเที่ยวได้ ส่วนพวกคนรู้จักเพื่อนฝูงในอดีตตอนนี้ก็ยังถือว่าเป็นแค่คนแปลกหน้า หยางจ้านไม่ได้มีเป้าหมายหรือความตั้งใจจะไปทำความรู้จักกับพวกเขาใหม่แต่อย่างใด

การพาเฉินเฉินไปดูละครเวทีและฟังคอนเสิร์ตที่โรงละครก็ถือเป็นการยกระดับรสนิยมให้ดูไฮโซขึ้นมาหน่อย เอาจริงๆ นะ แค่ได้อยู่เป็นเพื่อนผู้หญิงที่รัก ต่อให้ต้องนั่งดูละครเวทีที่แสนน่าเบื่อหรือฟังคอนเสิร์ตที่ฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง มันก็ไม่ได้ทรมานอะไรขนาดนั้นหรอก แถมได้ไปกินข้าว เดินเล่นชอปปิง แค่นี้ก็เป็นวันที่ดีงามแล้ว

วันอาทิตย์ทั้งสองคนต่างก็มีเวลาส่วนตัว ปล่อยพื้นที่ว่างให้กัน เฉินเฉินจะไปหาเพื่อน ไปหาเพื่อนร่วมชั้น หรือจะอยู่กับครอบครัวก็ตามใจ ส่วนหยางจ้านก็มีความสุขกับช่วงเวลาที่ได้อยู่เงียบๆ คนเดียวบ้าง การได้ใช้ชีวิตแบบโอตาคุเป็นครั้งคราวก็ถือเป็นความสุขอีกรูปแบบหนึ่ง

...