บทที่ 198 ยัยพนักงานใหม่คนนี้ไม่น่าคบเลยแฮะ

พอผู้อำนวยการเฝิงแนะนำตัว ทุกคนที่มารอรับหน้าประตูก็หันไปมองพนักงานใหม่คนนี้เป็นตาเดียว

เด็กฝึกงานที่ชื่อหม่าฮุ่ยหลินยืนนิ่งอยู่ข้างรถแคมรีด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เหมือนไม่เกรงกลัวใคร ที่แขนคล้องกระเป๋าสะพายขนาดกลาง สวมกางเกงทรงดินสอสีเทาเข้าคู่กับเสื้อเชิ้ตผู้หญิงสีขาว รวบผมเป็นหางม้า รูปร่างผอมแห้งแรงน้อย ส่วนสูงไม่น่าเกินร้อยหกสิบเซนติเมตร

หน้าตาก็แสนจะธรรมดา แต่พอมองแวบแรกกลับให้ความรู้สึกหยิ่งยโสแปลกๆ พอเห็นทุกคนจ้องมา เธอถึงค่อยฝืนยิ้มออกมานิดๆ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากทักทายใครก่อน ทำแค่ก้าวออกมาข้างหน้าสองก้าว

"อ้อ จะให้เรียกว่าเสี่ยวหม่าหรือเสี่ยวหลินดีล่ะครับเนี่ย สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่แผนกธุรกิจอ๋าวโถวนะครับ" เหยียนเฟิงเอ่ยปากทักทายอย่างเป็นมิตร

"สวัสดีค่ะ" หม่าฮุ่ยหลินยิ้มเพิ่มมาอีกนิด แล้วตอบกลับมาสั้นๆ แค่นั้น