บทที่ 200 เพื่อนร่วมงานใหม่เป็นตัวตึงชัดๆ

ผ่านไปไม่กี่นาที ทุกคนก็กลับมาถึงแผนกธุรกิจ ปล่อยให้หลิวหน่ากับหม่าฮุ่ยหลินอยู่เฝ้าออฟฟิศกันสองคน

หลิวหน่าน่ะไม่เท่าไหร่ วันนี้ผู้บริหารมาตรวจงาน เธอเลยรู้หน้าที่ดี ทำทีเป็นง่วนอยู่กับการจัดเอกสารและเช็กยอดขายอยู่หลังเคาน์เตอร์แคชเชียร์ ดูขะมักเขม้นเป็นงานเป็นการสุดๆ

แต่ยัยหม่าฮุ่ยหลินนี่สิ ฮามาก เล่นไปนั่งแหมะที่โต๊ะทำงานของหยางจ้าน ถอดสายแลนจากคอมพิวเตอร์ของหยางจ้านมาเสียบเข้าโน้ตบุ๊กของตัวเองหน้าตาเฉย ตอนที่ทุกคนเดินเข้ามา เธอยังนั่งยิ้มกริ่มจ้องหน้าจออยู่เลย มองปราดเดียวก็รู้ว่ากำลังแชตออนไลน์เพลินๆ

ดีนะที่เธอยังพอมีความรู้ร้อนรู้หนาวอยู่บ้าง พอเห็นผู้บริหารเดินเข้ามาก็รีบพับหน้าจอโน้ตบุ๊กลง ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกมารับหน้าสักสองสามก้าว

หยางจ้านไม่ได้เก็บเอาพฤติกรรมเล็กๆ น้อยๆ ของเธอมาใส่ใจ เขาส่งกุญแจรถให้หลิวหน่าเก็บไว้ แล้วส่งซิกให้เหยียนเฟิงก่อนจะเดินออกไปโทรศัพท์จองร้านอาหาร พร้อมกับกะเวลาที่เหล่าขงกับคนอื่นๆ จะกลับมาตอนเที่ยง เวลากินข้าวกับผู้บริหาร ยิ่งมีคนไปร่วมวงเยอะเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เพราะแผนกอ๋าวโถวของเราเน้นความกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียวกันอยู่แล้ว!