บทที่ 201 ช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ของเหล่าเฝิง

พอกินข้าวเสร็จหยางจ้านก็รั้งท้ายเพื่อจ่ายเงิน จางหมิ่นยักคิ้วถามเป็นเชิงเกรงใจ หยางจ้านเลยยักคิ้วตอบกลับไปว่าไม่ต้องห่วง ทำให้พี่ใหญ่ของแผนกรู้สึกว่าได้รับเกียรติและประทับใจมากเมื่อมาเยือนถิ่นอ๋าวโถว

เขาแกล้งทำเนียนซื้อบิลแล้วขอใบเสร็จรับเงินเพิ่มมาอีกหลายพันหยวน ของพวกนี้สะสมไว้เยอะๆ ดีกว่า เพราะทุกเดือนต้องรวบรวมใบเสร็จส่งไปเบิกค่าใช้จ่ายที่ฝ่ายธุรกิจ ส่วนเรื่องจุกจิกอย่างการแปะใบเสร็จลงกระดาษเพื่อขอเบิกเงิน แน่นอนว่าต้องมีน้องสาวผู้น่ารักอย่างหลิวหน่าคอยช่วยจัดการให้ด้วยความเต็มใจ

เวลายังเหลือเฟือ หยางจ้านขับรถกลับบ้านไปเปลี่ยนรถแบบไม่รีบร้อน การได้สัมผัสกับยัยตัวตึงหม่าฮุ่ยหลินแค่ไม่กี่ครั้ง ทำเอาเขาไม่อยากจะเฉียดเข้าไปในออฟฟิศเลย ตั้งใจไว้ว่าบ่ายนี้พอส่งผู้อำนวยการเฝิงเสร็จเขาก็จะโดดงานหายตัวไปทันที ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเรื่องจัดที่พักให้หม่าฮุ่ยหลินจะมาพ่วงเขาเข้าไปด้วยให้เสียอารมณ์ ปล่อยให้สหายเหยียนเฟิงปวดหัวไปคนเดียวเถอะ

หยางจ้านกะเวลามาพอดีเป๊ะ เขาขับรถบีเอ็มคันเล็กมาจอดหน้าแผนกธุรกิจตอนบ่ายสองนิดๆ โดยไม่ดับเครื่องยนต์ แล้วเตรียมจะเดินเข้าออฟฟิศ

ยังไม่ทันก้าวเข้าประตู ยัยตัวตึงหม่าฮุ่ยหลินก็วิ่งออกมาต้อนรับ "ว้าว หยางจ้าน นี่รถคุณเหรอคะ? ฉันมีใบขับขี่นะ เย็นนี้ขอยืมรถคุณไปหัดขับหน่อยได้ไหม เดี๋ยวฉันเติมน้ำมันคืนให้"