บทที่ 206 ยิงปืนด้วยเส้นสายจนมือหงิก

พื้นที่ในส่วนออฟฟิศไม่ใหญ่มากและคนก็ไม่เยอะ นอกจากหัวหน้าจูแล้วก็มีแค่ชายหนุ่มในชุดฝึกอีกสองคน ทั้งสองคนดูไม่มีงานอะไรทำ ได้แต่นั่งคลิกเมาส์เล่นคอมพิวเตอร์ไปมาอย่างเบื่อหน่าย

หัวหน้าจูพาหยางจ้านมานั่งที่โต๊ะกลมเล็กๆ สำหรับรับแขก หยางจ้านเห็นที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะก็รู้หน้าที่ รีบหยิบไฟแช็กมาจุดบุหรี่ให้ทันที

พอหัวหน้าจูนั่งลงก็หันไปเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังว่างอยู่ "หวังช่วยมานี่หน่อยสิ"

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกวางเมาส์ลงแล้วลุกเดินมายิ้มๆ หยางจ้านก็รีบยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง

หยางจ้านล้วงกระเป๋ากางเกงคาร์โกตอนลงจากรถเขาพกบุหรี่ติดตัวมาห้าหกซอง เลยหยิบออกมาสามซอง ยื่นให้หัวหน้าจูกับหวังช่วยคนละซอง แล้วลุกขึ้นตะโกนเรียกชายหนุ่มอีกคนที่กำลังอู้งานอยู่ "พี่ชาย รับนะ" พร้อมกับโยนบุหรี่ไปให้อีกซอง