บทที่ 208 ธุรกิจนี้น่าลองแฮะ

หยางจ้านหักพวงมาลัย ขับรถเข้าไปไม่กี่สิบเมตรก็ผ่านประตูกั้นแบบไฟฟ้าเข้าสู่ลานกว้าง อาคารคลังสินค้าทรงสี่เหลี่ยมล้อมรอบลานเป็นรูปตัวยู ตรงกลางลานมีตู้คอนเทนเนอร์วางซ้อนกันอยู่นับสิบตู้

พอผ่านประตูกั้นมาได้ หยางจ้านก็จอดรถเข้าข้างทาง หวังฮว๋าฮวาลงไปลงทะเบียนกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย สักพักก็กลับขึ้นรถมาแล้วบอกทางให้หยางจ้านขับเข้าไปจอดตรงลานว่างหน้าโซนออฟฟิศ

หยางจ้านดูเวลาเพิ่งจะเลยบ่ายสองโมงนิดๆ เขาดับเครื่องแล้วลงจากรถ หวังฮว๋าฮวากวักมือเรียก "ไป ไปที่ออฟฟิศกันก่อน หัวหน้าน่าจะมาถึงแล้วล่ะ"

หยางจ้านเดินตามหวังฮว๋าฮวาขึ้นบันไดไปสี่ห้าขั้น พอผลักประตูออฟฟิศเข้าไป ลมเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศก็ปะทะหน้าจนรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที

ออฟฟิศขนาดสามสี่สิบตารางเมตรนี้ไม่มีการตกแต่งอะไรนอกจากแอร์ มีแค่โต๊ะทำงานกับเก้าอี้เรียบๆ แล้วก็โต๊ะประชุมธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง ในนั้นมีคนแค่สามคนนั่งล้อมวงอยู่ตรงมุมโต๊ะประชุม