บทที่ 213 การจากลาช่วงสั้นๆ ที่แสนจะอาลัยอาวรณ์

ค่ำคืนนี้ทั้งสองคนไม่ได้ดูหนังและไม่ได้ไปเดินเล่น มื้อค่ำก็ปาเข้าไปห้าทุ่มกว่า หิวจนทนไม่ไหว หยางจ้านถึงได้ลุกขึ้นไปต้มบะหมี่แห่งความรักสองชามมาประทังหิว

เจ้าฮุยฮุยกับอาฉีที่น่าสงสารก็เลยเลยเวลาอาหารไปด้วย ช่วงหลายวันนี้หยางจ้านอยู่บ้านเลยไม่ได้ใช้เครื่องให้อาหารอัตโนมัติ เขาจัดการเทอาหารให้พวกมันเสร็จสรรพ แล้วก็กลับเข้าห้องไป

หลังจากสวาปามบะหมี่จนหมดเกลี้ยง ทั้งคู่ก็นัวเนียกันบนเตียงต่อ โชคดีที่แอร์ในห้องเปิดไว้เย็นฉ่ำ ไม่อย่างนั้นหลังจากออกกำลังกายอย่างต่อเนื่องแล้วยังมาตัวติดกันอีก เหงื่อไคลเหนียวเหนอะหนะคงทำให้รู้สึกไม่สบายตัวแย่

"งานเลี้ยงรุ่นเนี่ย เพื่อนผู้หญิงเยอะไหมคะ?" เฉินเฉินซุกหน้าลงที่ซอกคอของหยางจ้านแล้วถามเสียงอู้อี้

หยางจ้านแปลกใจที่เธอถามแบบนี้ ด้วยหน้าตาและหน้าที่การงานของเฉินเฉิน เธอควรจะมีความมั่นใจในเรื่องนี้สิ แต่หยางจ้านก็ไม่ได้มีความคิดเจ้าชู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว: