บทที่ 227 เสน่ห์ที่เกินจะต้านทาน

อันที่จริง ตั้งแต่หลีเฟยก้าวเข้าสู่ลานจอดรถ เธอก็สังเกตเห็นสถานการณ์ทางฝั่งนี้แล้ว อย่างแรกเลยคือรถคันนั้นมันเตะตาซะเหลือเกิน แถมสามหนุ่มที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ก็ไม่ใช่พวกที่มองผ่านๆ แล้วจะละสายตาไปได้ง่ายๆ

ผู้หญิงมองผู้ชายหล่อกับผู้ชายมองผู้หญิงสวย ความรู้สึกมันก็ไม่ต่างกันหรอก อยากจะมองให้นานๆ หน่อยก็แค่ขึ้นอยู่กับความกล้าว่าใครจะกล้ามองตรงๆ มากกว่ากัน

เรื่องมันไม่ได้มีอะไรซับซ้อน ก็แค่คนเคยเจอหน้ากันทักทายกันสักคำสองคำก็จบ แต่ใครจะรู้ว่าหลีเฟยดันตาไวเห็นว่าหยางจ้านหันหลังแกล้งทำเป็นคุยโทรศัพท์หลบหน้าเธอ มันเลยทำให้เธอรู้สึกฉุนนิดๆ

"โอ๊ะโอ สามหนุ่มหล่อตรงนั้นน่ะ รู้จักกันด้วยเหรอ?" สาวสวยเพิ่งกลับจากเมืองนอกเอ่ยแซว

หลีเฟยเร่งฝีเท้าพลางตอบว่า "เปล่า รู้จักแค่ไอ้คนที่หันหลังแกล้งทำเป็นคุยโทรศัพท์นั่นแหละ"