บทที่ 229 กินไม่หมดก็ห่อกลับไปกินให้หมด

แผนเดิมคือทุกคนจะไปสิงสถิตรวมกันที่บ้านพ่อแม่ของเฉินหมิ่นเจีย เพื่อรอตั้งขบวนแห่ขันหมากตอนตีสี่ตีห้า คืนนี้ก็กะว่าจะหาที่ซุกหัวนอนงีบเอาแรงกันไปก่อน

แต่โรงแรมที่พักอยู่ตอนนี้ห่างจากบ้านเฉินหมิ่นเจียแค่ขับรถไม่ถึงห้านาที ให้พวกเพื่อนๆ นอนพักที่นี่ก็น่าจะดีกว่า

หยางจ้านเลยเสนอขึ้นมาว่า "งั้นฉันเปิดห้องเพิ่มอีกห้อง ให้ฟานซ่วยกับพวกนั้นมานอนด้วยกันเลยดีไหม"

หลัวเจิ้งรีบโบกมือค้าน "อย่าเปลืองเงินเลยพี่จ้าน เบียดๆ กันหน่อยก็พอแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว เอาเงินค่าเปิดห้องไปเหมาแพ็กเกจอาบน้ำนวดฝ่าเท้าระดับวีไอพีให้พวกเราดีกว่า"

ฟูหยางก็เสริมอย่างจริงจัง "ใช่ๆ ห้องไอ้นกน้อยก็ยังว่างนี่หว่า ยังไงก็ไม่ได้กะจะนอนหลับเป็นตายอยู่แล้ว ทนๆ เอาแป๊บเดียวแหละ ไม่ต้องเปลืองเงินหรอก"