บทที่ 230 เสียงไก่ขันตอนเที่ยงคืน ได้เวลาไปรับเจ้าสาว

คืนนั้น เฉินหมิ่นเจียหิ้วกล่องข้าวที่ห่อกลับมากลับบ้านไป เพราะตกลงกันไว้ว่าพรุ่งนี้เช้าตอนเจอกัน ต้องถ่ายรูปกล่องข้าวเปล่ามาเป็นหลักฐานยืนยันว่าทำภารกิจสำเร็จแล้ว ส่วนจะใช้วิธีไหนจัดการกับข้าวนั้น ไม่มีใครสนใจหรอก

ส่วนเก้าคนที่เหลือก็ต้องคอยจับตาดูกันเอง แผนไปนวดฝ่าเท้าที่ฟานซ่วยเสนอไว้ยังคงดำเนินต่อไป ไอ้บ้าเก้าคนก็เลยหิ้วกล่องข้าวที่ห่อกลับมา เดินอาดๆ เข้าไปในร้านนวดฝ่าเท้าหน้าตาเฉย

พวกเขาไม่ได้เปิดห้องส่วนตัว แต่เลือกนั่งเรียงแถวหน้ากระดานในห้องโถงกว้างขวาง เลือกสูตรน้ำแช่เท้าเป็นนมสด กลีบกุหลาบ หรือไม่ก็น้ำขิง แล้วจัดคอร์สนวดฝ่าเท้าสไตล์ไทยคนละสองชั่วโมง

พี่สาวหมอนวดวัยสามสิบกว่าๆ โชว์ฝีมือนวดกดจุดสุดชำนาญ พิสูจน์ให้เห็นว่าระบบไตของไอ้หนุ่มพวกนี้ยังทำงานได้ดีเยี่ยมไร้ที่ติ เพียงแต่พวกเธอแอบคิดในใจว่าไอ้หนุ่มพวกนี้สมองน่าจะมีปัญหา

ก็แหม พอนวดเสร็จปุ๊บ ไอ้พวกบ้าก็นั่งขัดสมาธิบนโซฟานวด แล้วเปิดกล่องข้าวที่ห่อมานั่งกินหน้าตาเฉย มีพี่สาวหมอนวดที่ดูโลกมาเยอะคนนึงบอกว่า นี่มันคืองานศิลปะการแสดงแนวใหม่ ทำเอาคนรอบข้างถึงกับพยักหน้าหงึกๆ รู้สึกเหมือนได้เปิดหูเปิดตา!!!