บทที่ 244 การลงทุนเล็กๆ น้อยๆ อีกครั้ง

สองพี่น้องเดินออกจากธนาคารกลับมาที่หน้าบ้านน้าชายอีกครั้ง โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น คนอื่นคงคิดว่าหยางจ้านแค่พารถออกไปให้ถังจื้อเซิ่งลองขับเล่นเท่านั้นเอง

เรื่องยืมเงิน หยางจ้านก็ไม่ได้กะจะบอกพ่อกับแม่หรอก ไว้รอตอนถังจื้อเซิ่งเอาเงินมาคืนค่อยบอกทีเดียวก็แล้วกัน เอาเข้าจริง ถ้าถังจื้อเซิ่งเอ่ยปากขอยืมถังกุ้ยเซียง โอกาสที่แม่จะให้ยืมก็มีสูงมากเหมือนกัน

ทั้งคู่จุดบุหรี่สูบกันอีกมวน ยืนอยู่หน้าประตูยังได้ยินเสียงหัวเราะของหยางกั๋วเจิ้งกับถังกุ้ยเซียงดังลอดออกมาจากในบ้าน เดาได้ไม่ยากเลยว่าต้องมีคนกำลังพูดชมสองพี่น้องบ้านหยางให้ฟังอยู่แน่ๆ สำหรับคนเป็นพ่อเป็นแม่ พอได้ยินคนอื่นชมลูกตัวเองก็มีแต่ความภูมิใจและดีใจเท่านั้นแหละ

"เออ พี่ครับ ถังจื้อหัวได้บอกพี่หรือเปล่า ว่าผมกับเขาจะรับเสื้อผ้ากับรองเท้าจากโกดังไห่กวงมาขาย พอดีพี่สาวผมกลับมาอยู่บ้านยังไม่ได้หางานทำ เมื่อหลายวันก่อนก็เลยไปซื้อตึกแถวสามคูหาที่ศูนย์การค้าไว้เตรียมทำร้านนี่แหละครับ"

หยางจ้านยกเท้าข้างหนึ่งเหยียบยางล้อหน้ารถ พลางพูดกับถังจื้อเซิ่ง