บทที่ 245 คุยเรื่องลงทุนเล็กๆ ที่ศูนย์การค้า

อาหลานสามคนยืนคุยกันข้างนอก สูบบุหรี่ไปแค่ไม่กี่มวนก็ตกลงเรื่องการลงทุนกันได้เรียบร้อย

แน่นอนว่าการตัดสินใจที่รวดเร็วขนาดนี้มันไม่ใช่เรื่องปกติ แต่โชคดีที่หยางจ้านมีความได้เปรียบจากการหยั่งรู้อนาคต อย่างน้อยสิบกว่าปีที่ผ่านมาเขาก็ได้ยินได้ฟังมาเยอะ เลยพอจะรู้ว่าญาติพี่น้องแต่ละคนมีนิสัยใจคอเป็นยังไง

บางทีการลงทุนมันก็เป็นเรื่องง่ายๆ ปรัชญาการลงทุนขั้นสูงที่พวกบิ๊กบอสในอนาคตมักจะสอนกันก็คือ "ลงทุนที่คน ไม่ใช่โครงการ" ตอนนี้หยางจ้านยังไม่เจอโปรเจกต์ระดับไฮเอนด์ขนาดนั้น ก็ถือซะว่าเอาเคสเล็กๆ ของคนใกล้ตัวมาเป็นสนามซ้อมมือไปก่อนก็แล้วกัน!

งานเลี้ยงครอบครัวใหญ่ในคืนนั้นครึกครื้นสุดๆ ในห้องพักครูเล็กๆ จัดโต๊ะอาหารไว้ถึงสามโต๊ะ โต๊ะหลักสำหรับแก๊งผู้ชายคอทองแดง อีกโต๊ะสำหรับผู้หญิงและวัยรุ่นที่ไม่ค่อยดื่มเหล้า และโต๊ะสุดท้ายเป็นของถังอินอินกับแก็งเด็กรุ่นหลาน

แน่นอนว่าหยางจ้านกับหยางกั๋วเจิ้งผู้เป็นพ่อต้องได้นั่งประจำที่โต๊ะหลัก และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่หยางจ้านได้ประจักษ์ถึงพลังการดื่มและการเชียร์เหล้าอันดุดันของคนพื้นที่เมืองจือเฉิง