บทที่ 268 ล็อกเป้าหมายจับคาหนังคาเขา

พอเปิดหน้าจอมือถือ หยางจ้านก็รู้สึกตลกร้าย เมื่อสองวันก่อนเพิ่งไปหาสารวัตรหม่าที่สถานีตำรวจ คุยเรื่องความปลอดภัยแถวนี้ไปสองสามประโยค ไม่คิดเลยว่าผ่านไปไม่กี่วันตัวเองจะมาเจอเรื่องซวยๆ แบบนี้

รอไม่นานสารวัตรหม่าก็รับสาย หยางจ้านยังไม่ทันอ้าปาก สารวัตรหม่าก็ทักทายมาก่อนด้วยน้ำเสียงร่าเริง "อ้าว~ อาจ้าน กินข้าวหรือยัง โทรมาตอนเที่ยงๆ มีเรื่องดีๆ อะไรล่ะ"

ถึงตอนนี้หยางจ้านก็ไม่รีบแล้วล่ะ โทรหาสารวัตรหม่าก็แค่ทำตามหน้าที่ ที่เหลือก็แล้วแต่บุญแต่กรรม มีเวลาขนาดนี้ไอ้หัวขโมยมันคงขี่มอเตอร์ไซค์หนีออกนอกฮุ่ยหยางไปแล้วมั้ง เว้นแต่ว่าพวกหัวขโมยกระจอกมันจะใจกล้าบ้าบิ่น ขโมยมาแล้วกะจะเอาไปขายต่อหรือใช้เองแถวนี้

"พี่หม่า เรื่องดีๆ น่ะไม่มีหรอก มีแต่เรื่องซวยๆ เนี่ยสิ ไม่รู้ว่าพี่จะพอช่วยได้มั้ย อยู่ในขอบเขตหน้าที่พี่หรือเปล่า"

สารวัตรหม่าปลายสายรีบถาม "มีเรื่องอะไรก็ว่ามา ถ้าอธิบายไม่ถูกก็มาหาที่ห้องทำงานเลย เรื่องไหนที่พี่ช่วยได้ก็รับรองว่าจะช่วยให้เต็มที่"