บทที่ 270 จับโจรจิ๊บจ๊อยแต่ได้ผลงานชิ้นโบแดง

พอ "ยาอี" โผล่มา หยางจ้านก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าพวกหวังจิ้นมีสีหน้าตื่นเต้นขึ้นเยอะเลย

ของพรรค์นี้ถูกค้นเจอในกระเป๋าของไอ้หนุ่มหัวทอง คงไม่มีใครคิดว่ามันเป็นแค่ยาเม็ดเล็กๆ ธรรมดาหรอก ถ้าเป็นอย่างที่ทุกคนคิดล่ะก็ งานนี้มีเฮแน่

หยางจ้านกะด้วยสายตา ถุงเล็กๆ นี่อย่างน้อยก็ต้องห้าร้อยกรัมขึ้นไป ถึงจะไม่ใช่ยาบ้าตัวท็อป แต่ปริมาณขนาดนี้ก็พอจะทำให้ไอ้หัวทองนอนกินข้าวแดงในคุกไปจนแก่ตายได้เลย

กำลังคิดอยู่ว่าไม่ใช่ยาบ้า ตำรวจที่กำลังค้นกระเป๋าก็รูดซิปช่องด้านในกระเป๋าสะพายออกอีก

"เชี่ย" ตำรวจที่กดตัวไอ้หัวทองอยู่ถึงกับหลุดสบถออกมาเบาๆ