บทที่ 284 ทำงานช่วงบ่ายหนึ่งชั่วโมง

พอเข้าไปในห้องทำงานผู้จัดการปั๊ม หยางจ้านก็จำผู้จัดการคนสวยสวีหลินได้ทันที อย่าเห็นว่าเธอเป็นผู้จัดการปั๊มมาสามสี่ปีแล้วนะ จริงๆ แล้วเธออายุมากกว่าหยางจ้านแค่ปีเดียวเอง

กุลสตรีวัยยี่สิบห้าผู้อ่อนหวาน ต่อให้สวมชุดพนักงานปั๊มสีน้ำเงินก็ไม่อาจบดบังรัศมีของเธอได้เลย สิ่งเดียวที่ดูสะดุดตาคือเธอสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว รูปร่างสมส่วนสูงประมาณร้อยหกสิบเซนติเมตรช่วยให้เธอดูมีเสน่ห์มาก

ถ้าจะอธิบายเหมือนกับว่าเธอใช้หน้าตาหากิน ก็ต้องยอมรับว่าความสวยมีส่วนอยู่บ้าง แต่สวีหลินสวยแบบเรียบร้อยดูมีความรู้ ไม่ใช่สายยั่วยวน

ที่สำคัญคือ สวีหลินเป็นคนพื้นที่ มีแฟนที่คบกันมาสองปีแล้วทำงานอยู่ที่ศาลากลางจังหวัด เป็นข้าราชการระดับหัวหน้างานที่จ่อเลื่อนขั้นเป็นระดับรองหัวหน้าฝ่าย เพราะงั้น เรื่องนี้... คนวงในเขารู้กันดี!

"พี่หลิน จำผมได้ไหมครับ" หยางจ้านเดินเข้าห้องวางถุงกระดาษลงบนโต๊ะแล้วยิ้มถาม