บทที่ 285 ล้อเล่นน่า นี่มันพี่น้องกัน

พอเข้าประตูร้านมา เด็กเฝ้าร้านก็ต้อนรับขับสู้ทั้งสามคนเข้าไปข้างในอย่างกระตือรือร้น

เดินทะลุประตูหลังลงบันไดมาสองขั้น ทั้งหมดก็มาถึงสวนหลังร้าน สภาพยังเหมือนกับตอนที่หยางจ้านมาคราวก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ข้างนอกดูธรรมดา แต่สวนหลังร้านเล็กๆ แห่งนี้กลับให้ความรู้สึกสบายอย่างยิ่ง

"อ้าว~ พี่เหว่ยยังไม่มาเหรอ" หยางจ้านมองไปรอบๆ สวนแล้วถามขึ้น

เด็กเฝ้าร้านสาละวนอยู่กับการล้างถ้วยชงชาตรงโต๊ะน้ำชา พลางยิ้มตอบ "คุณกู้เพิ่งโทรมาแจ้งเมื่อกี้ครับว่ากำลังเดินทางมาแล้ว"

"มาแล้วก็นั่งลงจิบชาดีๆ กันก่อนเถอะ" จ้าวเซี่ยงดูเหมือนจะมาที่นี่บ่อย เขานั่งลงตรงโต๊ะน้ำชาอย่างเป็นธรรมชาติพลางเลือกใบชาที่อยากดื่ม